Diyabetik hastalarda bilateral internal torasik arter kullanımı: Perioperatif dönem risk değerlendirmesi

Bilateral internal thoracic artery grafting in diabetic patients: Perioperative risk analysis

Barış ÖKÇÜN, Cihat BAKAY, Alev Arat ÖZKAN, Murat MERT, İhsan BAKIR, Numan Ali AYDEMİR

Abstract

Objective: Diabetic patients have a higher risk to acquire coronary artery disease at younger ages and vein grafts used in these patients have a tendency to develop stenosis earlier. No significant differences have been reported between the patency of internal thoracic artery (ITA) grafts in diabetic and non-diabetic patients. However, bilateral ITA grafting in diabetic patients remains a controversial topic due to increased risks in the perioperative morbidity. Methods: The effects of bilateral ITA grafting on perioperative morbidity for diabetic patients were studied in two different trials. The first study compared 25 diabetic patients with 25 non-diabetic patients with bilateral ITA grafts for the length of the intensive care unit and hospital stay periods, for superficial wound infection, sternal dehiscence, mediastinitis rates and readmissions following discharge. The second study compared 30 diabetic patients with bilateral ITA grafts to 30 diabetic patients with unilateral ITA grafts for the same criteria as in the first study.Results: The first study showed no statistical difference between diabetic and non-diabetic patients for the criteria studied, but a slight increase was clinically observed in the readmission rate for diabetic patients due to superficial wound infection. The second study showed neither statistical, nor clinical differences between the two groups.Conclusion: Full arterial revascularization is very important for the prognosis of diabetic patients. With a careful management, the slight increase in the perioperative morbidity could be reduced to acceptable levels enabling the diabetic patients to benefit from the long-term advantages of bilateral ITA grafting.

Özet

Amaç: Diyabetik popülasyonun koroner arter hastalığına erken yaşlarda yakalanma riski yüksek olup bu hastalarda kullanılan safen ven greftleri daha erken dönemde tıkanma eğilimi göstermektedirler. internal torasik arter (ITA) greftlerinin, diyabetik olmayan hastalarla karşılaştırıldığında, diyabetik hastalarda uzun dönem açık kalım oranlarında farklılıklar saptanmamıştır. Ancak, morbidite açısından bir risk oluşturduğu görüşü ile diyabetik hastalarda bilateral ITA grefti kullanılması tartışmalı bir konumdadır.Yöntemler: Diyabetik hastalarda bilateral ITA kullanımının cerrahi dönem morbiditesi üzerine etkisi iki ayrı çalışmada incelendi. Birinci çalışmada, bilateral ITA kullanılan 25 diyabetik ve 25 diyabetik olmayan hasta, yoğun bakým ve hastane kalış süreleri, yüzeysel yara enfeksiyonu, sternum dehissensi, mediyastinit oluþumu, çıkışı takiben yeniden hastaneye başvurma kriterleri açısından karşılaştırıldı. İkinci çalışmada aynı kriterler sadece bir ITA kullanılan 30 diyabetik hasta ile bilateral ITA kullanılan 30 diyabetik hastanın karşılaştırılmasında kullanıldı.Bulgular: Birinci çalışma sonuçlarında diyabetik ve diyabetik olmayan hastalar arasında istatistik olarak anlamlı bir farklılık saptanmazken klinik olarak diyabetik hastaların taburcu olmalarını takiben hastaneye daha sık başvurdukları gözlendi. İkinci çalışmada ise incelenen gruplar arasında klinik ve istatistiksel açılardan farklılık saptanmadı.Sonuç: Tam arteryel revaskülarizasyonun sağlanması, diyabetik hastaların uzun dönem prognozu açısından büyük önem taşımaktadır. Dikkatli bir izlem ile, erken dönemdeki morbidite artışı çok düşük seviyelere indirilerek, diyabetik hastaların da bilateral ITA greftlerinin uzun dönem avantajlarından yararlanabilmesi mümkün olmaktadır.