Early-mid term results of the one and a half ventricle repair

Ece SALİHOĞLU, Ersin EREK, Tayyar SARIOĞLU, Ayşe SARIOĞLU, Yusuf Kenan YALÇINBAŞ

Abstract

Objective: The aim of this study is to investigate the early and mid term results of one and a half ventricle repair. Methods: Pathological and demographic data, prior palliative operations selection criteria and operative properties of six patients with right ventricular hypoplasia undergoing one and a half ventricle repair were investigated. Patients were followed for mean 55.6±18.9 months by clinical and echocardiographic examinations. Results: One patient died in the early-mid term follow-up period. The intensive care unit and hospitalization mean time were 2.8± 0.83 and 11.25± 6.55 days respectively. One patient had recurrent pleural effusion; she also had epicardial permanent pace implantation for atrioventricular block within the postoperative second month. Another patient was reoperated for important tricuspid and pulmonic valve regurgitation at postoperative 3rd year. All other patients were followed with medical therapy in NYHA class I-II status. Conclusion: The early and mid-term results of one and a half ventricle repair seem to be acceptable. This method can be a good alternative to Fontan repair in suitable patients.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı bir buçuk ventrikül tamiri uygulanmış hastaların erken ve orta dönem sonuçlarının incelenmesidir. Yöntemler: Sağ ventrikül hipoplazisi nedeni ile bir buçuk ventrikül tamiri uygulanmış toplam 6 hastanın patolojileri, demografik özellikleri, daha önce geçirmiş oldukları palyatif operasyonlar, seçim kriterleri ve operasyon özellikleri incelendi. Hastalar klinik olarak ve ekokardiyografi ile düzenli olarak ortalama 55.6 ± 18.9 ay takip edildi. Bulgular: Kısa ve orta dönemde 1 hasta kaybedildi, diğer hastaların ortalama yoğun bakım ve hastanede kalış süreleri sırasıyla 2.8 ± 0.83 ve 11.25± 6.55 gün idi. Bir hastada tekrarlayan plevral effüzyon oldu, aynı hastaya atriyoventriküler tam blok gelişmesi nedeni ile ikinci ayda kalıcı pil yerleştirildi. Başka bir hasta postoperatif üçüncü yılda ileri triküspit ve pulmoner kapak yetersizliği nedeni ile reopere edildi. Diğer hastalar fonksiyonel kapasiteleri I-II olarak takip edilmektedir. Sonuçlar: Bir buçuk ventrikül tamiri uygulamalarında erken ve orta dönem sonuçlar kabul edilebilir olarak görünmektedir. Bu tekniğin uygun hastalarda Fontan tipi tamirlere alternatif oluşturabileceği kanısındayız.