Graves hastalarında antitiroid ilaçların P dalga değişiklikleri üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Comparison of antithyroid drugs efficacy on P wave changes in patients with Graves’ disease

Alper CANBAY, Yusuf AYDIN, Dilek BERKER, Serhat IŞIK, Yasemin TÜTÜNCÜ, Tuncay DELİBAŞI, Serdar GÜLER

Abstract

Objective: Some precursor P wave changes on electrocardiogram (ECG) before the atrial fibrillation (AF) episodes occur in the hyperthyroidism. Our aim was to compare the effect of two antithyroid drugs (ATD) on P wave duration and dispersion (PWD) in patients with hyperthyroidism. Methods: Fifty patients (13 men, 37 women; mean age 39.2±13.2 years) with newly diagnosed overt hyperthyroid patients with Graves’ disease (GD) were enrolled in the prospective, randomized study. The maximum P wave duration (Pmax) and the minimum P wave duration (Pmin) were measured in all 12-lead surface ECGs. The patients were consecutively randomized to propylthiouracil (PTU) (n=24) and methimazole (MMZ) (n=26) groups. Electrocardiogram was repeated within euthyroid state after the 18-month ATD treatment. Student t-test, Mann-Whitney U and Pearson Chi-square tests were used for comparisons of the data between groups. The differences between pre- and post-treatment measurements within groups were evaluated by Wilcoxon Sign Rank test. The correlation of data was tested by using Spearman correlation analysis. Results: The maximum P wave duration (Pmax) was 90 (80-110) and 90 (90-110) msec, (p=0.586), and PWD was 35 (22.5-48.7) and 40 (30-40) msec, respectively (p=0.952) in PTU and MMZ groups. After euthyroidism was achieved, Pmax was 80 (80-90) and 87.5 (80-90) msec (p=0.676), and PWD was 27.5 (20-35) and 27.5 (20-30) msec in PTU and MMZ groups, respectively (p=0.540). After ATD treatment PWD decreased (p=0.009 and p

Özet

Amaç: Atryial fibrilasyonun (AF) henüz ortaya çıkmadan önce hipertiroidinin yüzey elektrokardiyogramına (EKG), P dalga parametrelerinde bazı değişiklikler ile yansıdığı düşünülmektedir. Çalışmamızda hipertiroidli hastalarda iki antitiroid ilacın P dalga süresi ve dispersiyonu üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntemler: Yeni tanı almış hipertiroidli 50 Graves hastası prospektif, randomize çalışmaya dâhil edildi (13 erkek, 37 kadın; ortalama yaş 39.2±13.2 yıl). On iki derivasyonlu yüzey EKG'den en uzun P (Pmax) ve en kısa P (Pmin) uzunluğu belirlendi. Hastalar sırayla propiltiyourasil (PTU) (n=24) ve metimazol (MMZ) (n=26) gruplarına randomize edildi. On sekiz aylık antitiroid tedavi sonrası, hastalar ötiroid halde iken EKG tekrarlandı. Gruplar arası verilerin karşılaştırması için Student t-testi, Mann-Whitney U ve Pearson Ki-kare testleri kullanıldı. Tedavi öncesi ve sonrası gruplar arası farklılıklar Wilcoxon Sign Rank testi ile değerlendirildi. Verilerin korelasyonu Spearman analizi yardımıyla test edildi.Bulgular: Tedavi öncesi PTU ve MMZ tedavi gruplarında Pmax (sırasıyla 90 (80-110) ve 90 (90-110) ms, p>0.05) ile P dalga dispersiyonu (PWD) değerleri (sırasıyla 35 (22.5-48.7) ve 40 (30-40) ms, p>0.05) benzerdi. Tedavi sonrası PTU ve MMZ gruplarındaki Pmax (sırasıyla 80 (80-90) ve 87.5 (80-90) ms, p=0.676) ve PWD değerleri (sırasıyla 27.5 (20-35) ve 27.5 (20-30) ms, p=0.540) idi. Ötiroidizmin sağlanması ile PWD değerlerinde hem PTU grubunda, hem de MMZ grubunda istatistiksel olarak anlamlı düşüş tespit edildi (sırasıyla p=0.009 ve p