Renal disfonksiyonlu hastalarda kontrast nefropatisinin önlenmesinde nebivololün rolü

The role of nebivolol in the prevention of contrast-induced nephropathy in patients with renal dysfunction

Eyüp AVCI, Erdinç ARIKAN, Serdar BAYATA, Mustafa CİRİT, Nursen POSTACI, Murat YEŞİL

Abstract

Objective: This prospective study was designed to evaluate the potential protective effect of nebivolol compared with metoprolol on the development of contrast-induced nephropathy (CIN) following coronary angiography in patients with renal dysfunction. Methods: Ninety patients with stable coronary angina pectoris with renal insufficiency (creatinine value ≥ 1.2 mg/dl) were included for this prospective study. Patients were divided into two groups. Patients in group 1 (n=55) received oral administration of nebivolol 5 mg/daily for coronary artery disease and/or hypertension. Group 2 consisted of 35 patients who received metoprolol 50 mg/daily for the same indications. All patients were hydrated with 0.9% NaCl at a rate of 1 mL/kg/hr for 12 hours before and 24 hours after the procedure. Patients were also given N-acetylcysteine (NAC) 600 mg twice a day, beginning 24 hours before and continuing 48 hours after the procedure. All patients underwent routine coronary angiography. Serum creatinine was assessed just before, immediately after and 48 hours after the procedure. CIN was defined as an increase in serum creatinine concentration of ≥25% within 48 hours after the procedure compared to the patient’s baseline value. Tests for significance between groups were conducted using the independent sample t-test for continuous variables and Chi-square test for categorical variables. Results: Baseline serum creatinine levels were statistically comparable in two groups. Following angiography, serum creatinine levels increased in both groups. Post-angiographic creatinine levels were not statistically different in the nebivolol and the metoprolol groups. Contrast induced nephropathy developed in 13 patients (24%) of the nebivolol group and in 12 patients (33%) of the metoprolol group. The incidence of CIN was statistically significantly lower in the nebivolol group comparing with the metoprolol group (p=0.03). Conclusion: The use of oral nebivolol for one week at a dose of 5 mg per day may decrease the incidence of contrast-induced nephropathy in patients who underwent coronary angiography with renal dysfunction. The small numbers of this study do not allow to draw final conclusion on the use of nebivolol in the prevention of CIN. Therefore, larger studies may be necessary to address the definite role of nebivolol in this setting.

Özet

Amaç: Bu prospektif çalışma renal disfonksiyonlu olgularda koroner anjiyografiyi takiben kontrast nefropati gelişimi üzerine nebivolol’ün potansiyel koruyucu etkisini metoprolol ile karşılaştırmak amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yöntemler: Kreatinin seviyeleri 1.2 mg/dl ve üzerinde olan stabil koroner anjina pektoris’li 90 olgu bu prospektif çalışmaya alındı. Hastalar 2 gruba ayrıldı. Birinci gruptaki 55 olgu koroner arter hastalığı ve/veya hipertansiyon endikasyonu ile 5 mg/gün dozda oral nebivolol aldı. İkinci gruptaki 35 olgu ise benzer endikasyonlarla 50 mg/gün dozda metoprolol aldı. Renal koruma amacı ile hastalar %0.9 NaCl ile (1 mL/kg/saat) işlem öncesi 12 saat ve işlem sonrası 24 saat hidrate edildiler. Hastalara ayrıca işlemden 24 saat önce başlamak ve işlem sonrası 48 saat devam etmek üzere 600 mg N-acetylcysteine (NAC) günde 2 doz halinde verildi. Hastalar daha sonra rutin koroner anjiyografiye alındılar. Serum kreatinini işlemden hemen önce, işlemden sonra ve 48. saatte ölçüldü. Kontrast nefropatisi işlemden sonraki 48 saat içerisinde serum kreatinin değerinde bazal ölçüme göre %25 ve daha fazla artış olarak tanımlandı. Çalışma sonunda gruplar arasında sürekli değişkenlerin karşılaştırması için bağımsız örneklem t-testi, kategorik verilerin karşılaştırılmasında ise Ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Anjiyografi öncesi her iki grupta da serum kreatinin seviyeleri benzerdi. Anjiyografi sonrası serum kreatinin seviyeleri her iki grupta da artış gösterdi. Anjiyografi sonrası kreatinin seviyeleri bakımından nebivolol ve metoprolol grupları arasında istatistik olarak anlamlı bir fark yoktu. Kontrast nefropatisi nebivolol grubunda 13 hastada (%24) metoprolol grubunda ise 12 hastada (%33) gelişti. Kontrast nefropatisi gelişme sıklığı metoprolol grubu ile kıyaslandığında nebivolol grubunda istatistik olarak anlamlı derecede daha düşük bulundu (p=0.03). Sonuç: Renal disfonksiyonlu hastalarda kontrast nefropatisi insidansı anjiyografi işleminden bir hafta önce başlanılan 5 mg/gün dozda oral nebivolol tedavisi ile azaltılabilir. Bu çalışmadaki hasta sayısının azlığı kesin karara varılmasını güçleştirmektedir. Bu konuda daha geniş çalışmaya ihtiyaç vardır.