Elektriksel kardiyoversiyon planlanan valvüler olmayan atriyal fibrilasyonlu hastalarda sol atriyum volüm indeksinin kardiyoversiyon başarısı ve erken dönem atriyal fibrilasyon tekrarı ile ilişkisi; Bir tanısal doğruluk çalışması

The significance of the left atrial volume index in cardioversion success and its relationship with recurrence in patients with non-valvular atrial fibrillation subjected to electrical cardioversion: A study on diagnostic accuracy

İbrahim DEMİR, Refik Emre AlTEKİN, Barış AKDEMİR, Cengiz ERMİŞ, Anıl AKTAŞ, Atakan Y YANIKOĞLU, Murathan KÜÇÜK, Mustafa Serkan KARAKAŞ

Abstract

Objective: The aim of this study was to assess the predictive value of the left atrial volume index (LAVI) in electrical cardioversion (ECV) and observe the recurrence rate of atrial fibrillation (AF) after a successful ECV in patients with non-valvular atrial fibrillation. Method: This study was designed as a diagnostic accuracy and prospective cohort study. Eighty patients (mean age 62±12 years; 52.5% female) were enrolled in study. LAVI was measured using the area-length method and the indexed body surface area. Patients in whom the sinus rhythm (SR) was established following the ECV were assessed according to the clinical and electrocardiography (ECG) findings at the first month and grouped as those with continued SR or recurrent AF. The Student’s t, Mann-Whitney U, Fisher’s exact, Chi-square tests, ROC and logistic regres- sion analyses were used for statistical analysis. Results: Subsequent to the ECV, SR was achieved in 62.5% (n=50) of the patients. In those where SR was established, the AP-Lad (4.32±0.62 vs. 4.77±0.4 cm/p=0.002) and LAVI (35.3±11.5 vs. 53.1±10.1 mL/m2/p

Özet

Amaç: Çalışmamızın amacı, valvüler olmayan atriyal fibrilasyonlu (AF) hastalarda, sol atriyum volüm indeksi (SAVİ) ile elektif elektriksel kardiyoversiyon (EKV) başarısı ve başarılı EKV sonrası erken dönem AF tekrarı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Yöntem: Bu araştırma tanısal ve ileriye dönük kohort bir çalışma olarak tasarlandı. Çalışmamıza toplam 80 hasta (ortalama yaş 62±12 yıl, %52.5 kadın) alındı. Sol atriyal volüm alan-uzunluk yöntemi ile belirlendi, vücut-yüzey alanına bölünerek SAVİ hesaplandı. Hastalar öncelikle EKV’nin sonucuna göre sinüs ritmi (SR)-AF olarak ve EKV sonrası SR sağlananlar kendi içerisinde 1. ay klinik ve elektrokardiyografi (EKG) bulgularına göre SR devam edenler ve AF gelişenler olarak ayrıldı. Student’s t, Mann-Whitney U, Fisher’s exact, Chi-square testleri, ROC ve lojistik regresyon analizleri istatistiksel değerlendirme için kullanıldı. Bulgular: EKV sonrası hastaların %62.5’inde (n=50) SR sağlandı. SR sağlananlarda ÖA-SAÇ (4.32±0.62-4.77±0.4 cm/p=0.002) ve SAVİ (35.3±11.5-53.1±10.1 mL/m2/p