Pilotlarda kronik +Gz maruziyetinin kardiyak fonksiyonlara etkisi: Gözlemsel bir çalışma

Cardiac responses to long duration and high magnitude +Gz exposure in pilots: An observational study

Abstract

Objective: In military aviation, high performance aircraft pilots are exposed to +Gz acceleration at longer durations and higher magnitude than transport/helicopter pilots. The purpose of this study was to reveal the negative or positive cardiac responses to this occupational high +Gz exposure. Methods: Our study design was cross-sectional and observational. We have evaluated 21 echocardiographic parameters of 63 pilots who applied for aircrew periodic medical examination. Of 63 pilots, 33 were grouped as high performance aircraft pilots group (Group A) and 30 were grouped as control group (Group B) whose aircraft type was transport or helicopter. Means of demographic and echocardiography parameters between two groups were compared statistically with Student's t-test, Mann- Whitney U or Chi-square test as appropriate. Results: Among all echocardiographic parameters, mean TV A (tricuspid valve peak velocity during late diastolic filling) was significantly higher and TV E (peak velocity during early diastolic filling)/ A ratio was significantly lower for Group A pilots (p0.05). Conclusion: We conclude that according to the results of our study, long term +Gz exposure has no effects on cardiac morphologic and systolic functions but has effects on right ventricular diastolic functions. We have considered that these effects may be a result of chronic +Gz adaptation or high PAP levels. (Anadolu Kardiyol Derg 2012; 12: 668-74)

Özet

Amaç: Askeri havacılıkta yüksek performanslı jet uçaklarını kullanan pilotlar, nakliye ve helikopter pilotlarına göre daha fazla miktarda ve sürede ivmelenme kuvvetlerine maruz kalmaktadırlar. Pilotlara uçuş esnasında bu ivmelenme kuvvetlerinden en fazla +Gz etki etmektedir. Çalışmamızın amacı bu mesleki faktörün uzun dönem kardiyak etkilerini ortaya çıkarmaktır. Yöntemler: Çalışma gözlemsel-kesitsel nitelikte yapıldı. Periyodik muayeneler kapsamında başvuran 63 pilotun 21 ekokardiyografi parametresi değerlendirildi. Katılımcı pilotlardan 33ü yüksek performanslı uçak pilotu grubu (Grup A) ve 30 nakliye ve helikopter pilotu ise kontrol grubu (Grup B) olarak ayrıldı. Grupların ekokardiyografik ve demografik parametreleri istatistiksel olarak Student t-test, Mann-Whitney U ve Ki-kare testlerinden uygun olanı ile karşılaştırıldı. Bulgular: Ekokardiyografi parametre bulguları arasından Grup A pilotlarının TV A (triküspit kapağı geç diyastolik akım hızı) daha yüksek ve TV E (erken diyastolik akım hızı)/A oranı daha düşük ve anlamlı bulundu (p