UNRAVELING PRESIDENTIALISM: LEARNING FROM THE LATIN AMERICAN EXPERIENCE

Abstract

Early studies on presidentialism associated the design withpolitical instability and weak democratic credentials, withdeeply divided societies being particularly advised not to craftpresidential regimes. Practices of presidentialism around theworld later reframed the debate, as the focus shifted tovariants of presidentialism. Presidentialism, in all its shadesand colors, negates a monolithic set of political outcomes asevidenced by the constant experimentation in Latin America.This study scrutinizes how some reforms in Latin Americaserved to pluralize presidentialism whereas other stepsreinforced the opposite results. Lessons can be drawn fromthe two steps forward and one step back advance ofpresidentialism in the region. While the changing role of vicepresidency, the impact of electoral system reform, andallowing for presidential exit through the intervention of theelectorate diffuse power, the growing legislative powers ofpresidents and flexibilization of term limits dentpluralization.

Özet

Başkanlık sistemi üzerine yapılan erken çalışmalarda, bu tür bir tasarım siyasi istikrarsızlık ve zayıf demokratik sicil ile ilişkilendirilirken, özellikle de derin fay hatlarıyla ayrılan toplumlar başkanlık sistemi inşa etmemeleri yönünde uyarıldılar. Dünya genelindeki başkanlık sistemi uygulamaları, farklı başkanlık sistemi türleri mercek altına alınmaya başlandıkça, tartışmayı ayrı bir çerçeveye taşıdı. Tüm renk ve tonlarıyla başkanlık sistemi, Latin Amerika’nın sürekli denemelerinden açıkça görüldüğü üzere, tek tip bir dizi siyasi sonucu yadsır. Bu çalışma, bazı adımlar başkanlık sistemlerini çoğulculaştırırken, diğerlerinin aksi yönde sonuçları güçlendirmelerini inceler. Latin Amerika başkanlık sistemlerinin iki adım ileri ve bir adım geri ritmiyle ilerlemelerinden ders çıkarılabilir. Başkan yardımcılığı makamının değişen rolü, seçim sistemi reformunun etkisi ve başkanların seçmen müdahalesiyle görevden alınabilmeleri gücü yayar ve dağıtırken, başkanların artan yasa koyucu yetkileri ve esneklik kazanan görev dönemi sınırlamaları çoğulculaşmayı zedeler.