Journals / Alman Dili ve Edebiyatı Dergisi - Studien zur deutschen Sprache und Literatur / 2015 / Cilt: 2 - Sayı: 34
"İdeal Metres" - Yeni Distopik Romanlara Yansıyan Ütopik Anlatım (Zeh, Dath, Kracht)
- Pages
- 5–19
- DOI
- —
Abstract
,,The ideal mistress" - Utopian narration reflected by new dystopian novels (Zeh, Dath, Kracht) This paper argues that recent dystopian novels in German literature mirror and explore the possibilities and problems of utopian narration, not only providing a critical counterpart to ideal societies, but also experimenting with forms and conventions of the original genre. The perspective proposed is therefore more interested in new ways of telling utopian or dystopian stories than in their social, political, and technological visions. Three exemplary readings can illustrate the individual measures that allow contemporary dystopian fiction to comment on basic conditions of literary utopias. 1) Julie Zeh's Corpus Delicti introduces an imaginary character - the so-called ,,ideal mistress" - to embody the kind of imaginative criticism that should be indispensable for texts writing about either perfect or pessimistic alternatives to our actual world. 2) Dietmar Dath's Die Abschaffung der Arten deals with a paradox: presenting multiple settings even though ,utopia', by definition of that term, does not exist any place but nowhere. 3) With Ich werde hier sein im Sonnenschein und im Schatten Christian Kracht focuses on history, specifically the need for a historical position in order to judge in present times whether the future might turn out better or worse.
Özet
Bu makalede çağdaş Alman edebiyatında distopik romanların ütopik anlatımı yansıttığından ve böyle bir anlatımın sorunlarını irdelediğinden, ideal toplumlara eleştirel bir karşıtını sunmadığından, eski türlerin biçimleri ve konvansiyonları da denediklerinden hareket ediyor. Bu nedenle de önerilen perspektif sosyal, politik ve teknolojik vizyonlardan çok ütopik ya da distopik öyküler anlatmanın yeni yollarına odaklanıyor. Ele alınan üç örnek okumayla çağdaş distopik kurmacayı ütopik edebiyatın temel koşullarından hareketle yorumlamaya olanak sağlayan bireysel yaklaşımları ortaya konulabilir. 1) Julie Zeh'nin Corpus delicti romanı "ideal metres" diye adlandırılan hayali bir karakteri yaratıyor - bu karakterde gerçek dünyamızın karşısına konulacak mükemmel ya da pesimist alternatifleri yazmak için vazgeçilmez sayılması gereken hayali eleştirellik somutlaşıyor. 2) Dietmar Dath'ın Die Abschaffung der Arten romanı bir paradoksu ele alıyor: 'utöpya' terimi tanımı gereği birden fazla kurmaya olanak sağlıyor, fakat bunlardan hiçbiri hiçbir yerde mevcut değil. 3) Christian Kracht Ich werde hier sein im Sonnenschein und im Schatten romanıyla tarihe odaklanıyor, özellikle de geleceğin daha kötü olup olamayacağını değerlendirmeyi günümüzde olanaklı kılacak tarihsel bir konumlanma üzerinde duruyor.