'Blue In The Face' and Modernism: An Assessment within The Context of Urbanity and Belongingness

'Blue in the Face' Filmi ve Modernizm: Kentlilik ve Aidiyet Üzerinden Bir Değerlendirme

Abstract

Blue In The Face (Paul Auster, Wayne Wang, Harvey Wang, 1995) is a movie which tells the story of collective identities, belongingness and, by setting up socialisation, the struggle of people living in Brooklyn under tough and strict determinist modernisation. The movie, through using a modernist approach and humour in filmic images and focusing upon Brooklyn and its inhabitants, shows the meaning of living in a city like our home. This study, by using this movie, analyses the significance of gradually disappearing socialisation and communication amongst people. The movie makes us reflect upon how to construct a collective identity with all the differences through appropriating life worlds, and with this dimension, remains up-to-date

Özet

Blue in the Face (Paul Auster, Wayne Wang, Harvey Wang, 1995) her türden farklı insanların bir arada yaşadığı Brooklyn'de kolektif kimlikleri, aidiyetleri ve onların teknolojik kaba bir determinizm etrafındaki modernleşme anlayışına karşı sosyalleşme üzerinden geliştirdikleri direnme mekanizmalarını anlatan bir filmdir. Film bir kenti evi gibi hissetmenin ne demek olduğunu, Brooklyn ve sakinlerini temel alarak modernist bir yaklaşımla ve eğlenceli bir dille anlatır. Bu çalışma kentsel dönüşüm projelerinin büyüsü altında sosyalleşmenin ve insanlar arasındaki iletişimin giderek kaybolmasının ne anlama geldiğini bu film örneğinde analiz etmektedir. Yaşam alanlarına sahip çıkarken tüm farklılıklarla kolektif bir kimlik inşasının kent kimliği altında nasıl mümkün olabileceğine dair düşünmemize olanak veren film, bu yönüyle günümüzde halen güncelliğini ve önemini korumaktadır.