The Influence of Grandchild Care Activity on the Care Provider, on the Grandmothers’ Health

Torun Bakım Faaliyetinin Bakım Sağlayıcı Büyükannelerin Sağlık Durumları Üzerindeki Etkisi

Abstract

Grandparenting, one of the most common social roles for the elderly in the family, is a social status acquired when the grandchild comes into the world. Within the family, grandparents are generally positioned as the symbol of the continuity of the family, the family historian, the consultant, the role model, the nurturer, the family watchdog, the value transporter, the referee between parent and grandchild and the contributing individuals to the formation of family members’ personality. But changes since the 1970’s, such as increased divorce rates, the appearance of single-parent families and female employment have transformed grandparenting into a role that includes child-care responsibilities. By responding to the need for care, becoming a productive member again indicates that grandparenting involving care of grandchildren is a role that has connotations of happiness. On the other hand, this role also brings many obligations for grandparents. Moreover, grandparenting is a concept related to old age and this situation can lead the person to experience stress regardless of the person’s age, vigour and vitality. From this point of view, in this study an attempt was made to try and understand how the health status of grandparents who undertake the responsibility of caring for grandchildren is affected by the maintenance process. The data used in the study was obtained from in-depth interviews with grandmothers living in Antalya and providing care to their grandchildren. From the results of these interviews it was understood that for those grandmothers who are more likely to positioned as mother and family protectors, the care process can be related to psychological satisfaction, as well as a compelling sense of responsibility.

Özet

Aile içinde yaşlılar için en yaygın sosyal rollerden biri olan büyük ebeveynlik, torunun dünyayagelmesiyle kazanılan sosyal bir statüdür. Büyük ebeveynler aile içinde genel olarak ailenin devamlılığınınsembolü, aile tarihçisi, danışman, rol model, besleyici, aile bekçisi, değer aktarımcısı, ebeveyn ile torunarasındaki hakem ve kişiliğin inşasında katkı sağlayıcı birey olarak konumlanırlar. Ancak 1970’lerdenitibaren artan boşanma oranları, tek ebeveynli aile görünümleri ve kadın istihdamı gibi dönüşümler,büyük ebeveynliği giderek çocuk bakım sorumluluğunu içeren bir rol haline dönüştürmektedir. Bakımihtiyacına cevap vermek yoluyla tekrar verimli üyeler haline gelmek, torun bakım faaliyetini içeren büyükebeveynliğin mutluluk çağrışımları olan bir rol olduğuna işaret etmektedir. Diğer yandan bu rol, büyükebeveynler için pek çok yükümlülüğü de beraberinde getirmektedir. Üstelik büyük ebeveynlik yaşlılıklabağlantılı bir kavramdır ve bu durum, kişinin kronolojik yaşı veya dinçliği, canlılığı ne olursa olsun stresegirmesine neden olabilmektedir. Buradan hareketle bu çalışmada, torun bakım sorumluluğunu üstlenenbüyük ebeveynlerin sağlık durumlarının bakım sürecinden nasıl etkilendiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Ça-lışmada kullanılan veriler, Antalya İlinde yaşayan ve torunlarına bakım sağlayan büyükannelerle yapılanderinlemesine görüşmelerden elde edilmiştir. Yapılan görüşmeler çözümlendiğinde daha çok anne ve ailekoruyucu olarak konumlanan büyükanneler için bakım sürecinin psikolojik doyum ile ilişkili olabildiğigibi, zorlayıcı bir sorumluluğa da dönüşebildiği anlaşılmıştır.