The Issue of Albanian Nationalism in the Era of Sultan Abdulhamit II (1878-1908)

Abstract

The aim of this study is to examine the developments in the issue of Albanian nationalism, which showed an important development during the reign of Sultan Abdulhamit II, from the Union of Prizren to the re-declaration of the Constitutional Monarchy. In this regard, firstly, the formation of the Albanian Union of Prizren, its aims and political-military activities are discussedfollowed by the developments in issues related to education, national alphabet and culture. The political situation that emerged after the collapse of the Albanian Union of Prizren caused the Sublime Porte to follow a special policy in the regions where Albanians lived. However, from the 1890s Macedonia turned into a battleground between Bulgarians, Serbs, Greeks and Albanians. Albanians were concerned that in case of reform in Macedonia, the Slavic danger would increase and the Albanian lands would be fragmented. Against this situation, Albanians held a series of meetings and informed the Sultan Abdulhamit II of the decisions taken. Since the Sublime Porte remained silent against these demands from the nationalist and conservative sections of the Albanians, the Albanians came together and established the Ipek Alliance. The reforms that were wanted to be made again in Macedonia in 1902 led the Albanians to opposing actions. Moreover, in this period, Albanians took up revolutionary activities and established the "Albanian Committee for the Freedom of Albania". In this study, the issue of Albanian nationalism, which made an important development during the reign of Abdulhamit II, was examined in the light of Ottoman and Albanian sources within the determined limits.

Özet

Bu çalışmanın amacı, Sultan II. Abdülhamit devrinde önemli bir gelişme göstermiş bulunan Arnavut milliyetçiliği meselesini, Prizren Birliği’nden Meşrutiyet’in yeniden ilanına kadar cereyan eden gelişimini incelemektir. Buradan hareketle evvela Arnavut Prizren Birliği’nin teşekkülü, amaçları, Siyasî-askerî faaliyetleri aynı zamanda eğitim, milli alfabe ve kültür meselesi gibi gelişmeler ele alınmıştır. Arnavut Prizren Birliği’nin dağıtılmasından sonra ortaya çıkan siyasî durum Bâbıâli’nin Arnavutların yaşadıkları bölgelerde özel bir politika izlemesine sebep olmuştur. Ancak, 1890’lardan itibaren Makedonya Bulgar, Sırp, Yunan ve Arnavutlar arasında çatışma sahasına dönüştü. Makedonya’da reformun başlaması halinde Sırp, Bulgar ve Yunan tehlikesinin artacağı ihtimali Arnavutları tedirgin ediyordu. Bu duruma karşı Arnavutlar bir dizi toplantılar yapmış ve aldıkları kararları Sultan II. Abdülhamit’e bildirmişlerdi. Arnavutların milliyetçi ve muhafazakar kesimlerinden gelen bu taleplere karşı Bâbıâli sessiz kaldığı için Arnavutlar bir araya gelerek İpek İttifakı’nı kurdular. 1902 yılında Makedonya’da tekrar gerçekleştirilmesi istenen reformlar Arnavutları karşı hareketlere yönlendirdi. Üstelik söz konusu dönemde Arnavutlar devrimci faaliyetlere geçerek “Arnavutluk’un Özgürlüğü İçin Komite”yi kurdular. Bu çalışmada II. Abdülhamit devrinde gittikçe önemli bir gelişme kaydeden Arnavut milliyetçiliği meselesi, belirlenen sınırlar içerisinde Osmanlı ve Arnavut kaynakları ışığında incelenmiştir.