The Traces of Apollo-Dionysus Dichotomy in the Works A Voyage to Arcturus and Hayalet Kentin Kadınları

Arcturus’a Yolculuk ve Hayalet KentinKadınları Eserlerinde Apollon-DionysosDikotomisinin İzleri

Abstract

According to Nietzsche, the two forces that form the ancient Greek tragedy are Apollo andDionysus and explains the origin of art in the context of the unity of the two gods, Apollo and Dionysus.Camille Paglia associates Apollo and Dionysus with nature and culture. The universe consists ofdualities such as culture-nature, mind-emotion and woman-man. Unity occurs when all dualitiescomplement each other. The study has aimed to examine the nature and cultural integrity of the worksthrough the Apollo-Dionysus dichotomy. Based on Paglia's view, A Voyage to Arcturus by DavidLindsay and Hayalet Kentin Kadınları by Nurcihan Doğaç have been analyzed with a comparativemethod. Their common points, the subject of this study, are their fantastic density, journey adventuresand rebuilding the human world, and that they do this not on Earth but in the known constellation ofthe Arcturus star and Hydra in the atmosphere. The main argument of the study is that no matter howmuch humanity progresses with reason, science and technology, it will never leave behind the energy oflife, vitality and primitive motives given by its nature. This corresponds to the Apollo-Dionysusdichotomy in the theoretical context. The reconstruction of the human world in the works took place onthe basis of this dichotomy. Although Apollo removes man from naturality by creating culture, Dionysusexpresses his uncultured and primitive nature. The interaction of them is the sacred life principle, andthis is symbolized by individuals knowing their constructive and destructive aspects. The characters havereached the awareness of dichotomies seen as opposites and realized that these are forces thatcomplement each other. In this context, it has been observed that Apollo-Dionysus dichotomy functionsas a destructive and creative force in a harmonious way in the works

Özet

Nietzsche’ye göre Eski Yunan tragedyasını oluşturan iki güç Apollon ve Dionysos’tur. O, sanatın kökenini Apollon ve Dionysos çatışması bağlamında açıklar. Camille Paglia ise Apollon ve Dionysos’u doğa ve kültürle ilişkilendirir. Paglia’ya göre evren; kültür-doğa, akıl-duygu ve kadınerkek gibi ikiliklerden oluşur ve tüm ikilikler, birbirlerini tamamladıklarında bir bütünlük meydana gelir. Bu yazı, söz konusu Apollon-Dionysos dikotomisi/ikileşimi üzerinden David Lindsay’in Arcturus’a Yolculuk ve Nurcihan Doğaç’ın Hayalet Kentin Kadınları eserlerindeki doğa ve kültür bütünlüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Paglia’nın düşüncelerinden hareketle adı geçen eserler karşılaştırmalı yöntemle analiz edilmiştir. Eserleri bu çalışmaya konu eden ortak noktalar fantastik yoğunlukları, yolculuk maceraları ve insan dünyasını yeniden inşa etme çabalarıdır. Eserlerde, bu inşa sürecine mekân olarak yerküre değil de atmosferdeki Arcturus Yıldızı ve Su Yılanı Takımyıldızı seçilmiştir. Çalışmanın ana argümanını akıl, bilim ve teknoloji ne kadar ilerlerse ilerlesin insanlığın doğanın verdiği yaşam enerjisini, canlılığı ve ilksel güdüleri hiçbir zaman ardında bırakamayacağı fikri oluşturmaktadır. Bu da teorik bağlamda Apollon-Dionysos dikotomisine karşılık gelir. Eserlerde beşerî dünyanın yeniden inşası bu dikotomi temelinde gerçekleşmiştir. Apollon kültürü yaratarak insanı doğallıktan uzaklaştırırken Dionysos onun kültürlenmemiş ve ilkel olan doğasını ifade eder. İkisinin etkileşimi bir kutsal yaşam ilkesidir ve bu da bireylerde yapıcı ve yıkıcı yönlerin bilinmesiyle simgeleşir. Karakterler, son tahlilde zıtlık olarak görülen ikiliklerin farkındalığına erişerek bunların birbirini tamamlayan güçler olduğunun bilincine varmışlardır. Bu bağlamda Apollon-Dionysos dikotomisinin eserlerde yıkıcı ve yaratıcı güç olarak harmonik bir biçimde işlev gördüğü gözlemlenmiştir.