Endoscopic examination in epistaxis treatment

Abstract

Introduction-AIM: Epistaxis is one of the most common otolaryngology emergencies. Epistaxis is a very common disease which is experienced by almost every people. However, it was detected 6% of whom requiring hospital admission for treatment. Despite considerable interest in the subject, there is still no consensus on the most appropriate primary therapeutic modality. The purpose of this study was to evaluate the bleeding source of acute or recurrent epistaxis in adults. METHODS: Thirty adult patients with acute or recurrent epistaxis were prospectively.evaluated After clinical assessment, all patients were initially examined by classical anterior rhinoscopy with frontal illumination, while those whose bleeding sources were not identified were submitted to nasal endoscopic evaluation. Bleeding sources were classified as: anterior or posterior; from the lateral nasal wall or nasal septum. FINDINGS: Use of the nasal endoscope allowed diagnosis of the bleeding location in all patients. CONCLUSION: Including a careful endoscopic examination of the posterior nasal cavity to the treatment allows identification of the bleeding source in most patients and this examination should be used as a routine procedure in epistaxis treatment.

Özet

Giriş-AMAÇ: Epistaksis en yaygın kulak burun boğaz acillerden birisidir. Epistaksis, toplumda hemen herkesin yaşadığı yaygın bir durumdur. Ancak epistaksisle hastaların sadece %6’sının hastaneye tedavi alma amacıyla başvurduğu da saptanmıştır. Konu üzerindeki yaygın ilgi ve görüşe rağmen, primer tedavi algoritmi hakkında henüz bir fikir birliğine varılamamıştır. Bu çalışmanın amacı, erişkinlerde akut ve rekurren epistaksislerde kanama odağını ortaya koymaktır. GEREÇ-YÖNTEM: Kliniğimize başvuran akut ve rekürren epistaksisli 30 erişkin hasta prospektif olarak incelendi. Nazal kavitedeki kanama odağını ortaya koymak için; klinik muayeneden sonra tüm hastalar klasik alın aynası ile anterior rinoskopik muayeneye tabi tutuldu ve kanama odağı tespit edilemeyenlere nazal endoskopi uygulandı. Kanama odakları; anterior veya posterior ve nazal septumdan veya lateral duvardan şeklinde sınıflandırıldı. BULGULAR: Hastaların tamamında nazal endoskop kullanımı kanama bölgesinin tespit edilebilmesini sağlamıştır. SONUÇ: Posterior nazal kavitenin dikkatli endoskopik muayenesin de tedaviye dahil edilmesi, epistaksisli hastaların büyük kısmında kanama odağının ortaya konulmasını sağlar ve bu muayene yöntemi rutin prosedür olarak epistaksis tedavisinde kullanılmalıdır.