Gebelikte travma yönetimi

Güven TEKBAŞ, Mustafa BAŞTÜRK, Vahap SARIÇİÇEK, Murat ZENGİNOL, Behçet AL, Yavuz YÜCEL, Mehmet Sıddık EVSEN

Abstract

Correct, adequate and proper time of the care of the pregnant trauma patient is extremely importent for both fetal and maternal outcomes. When managing the pregnant trauma victim, one must optimize the well-being of two patients, but the health of the mother is of paramount importance. Rapid assessment, treatment, and transport are critical to optimizing maternal and fetal outcome. Evaluation must be performed with an understanding of the physiologic changes that occur in pregnancy. The basic tenets of trauma evaluation and resuscitation should be applied in maternal trauma. Aggressive resuscitation of the mother is the best management for the fetus. Care must be taken to keep the patient in the left lateral decubitus position to avoid compression of the inferior vena cava and resultant hypotension. Radiographic studies should be used with care. Noninvasive diagnostics should be used when available. Cardiotocographic monitoring of a viable gestation should be initiated as soon as possible in the emergency department to evaluate fetal well-being. Urgent cesarean section should be considered if fetal distress is present or if the presence of the fetus is contributing to maternal instability. This article reviews the critical features necessary in the assessment, diagnosis, treatment, and disposition of pregnant trauma patients with a focus on recent developments reported in the literature for emergency management.

Özet

Travması olan gebe hastanın doğru, yeterli ve zamanında yapılan bakımı hem anne, hem de fetüs için son derece önemlidir. Gebe travmasının tedavi yönetiminde iki hastanın durumu en iyi bir hale getirilmeli, fakat annenin sağlığına daha çok önem verilmelidir. Hızlı değerlendirme, tedavi ve transport anne ve bebeğin hayatını iyi bir şekilde sonuçlandırmak için çok önemlidir. Değerlendirmeler, gebelikte meydana gelen fizyolojik değişiklikler göz önünde bulundurularak yapılmalıdır. Travmada değerlendirme ve ressusitasyonun temel esasları anne için uygulanmalıdır. Fetüsün en iyi tedavisi anneye yapılan ciddi ressusitasyondur. Inferior vena kavaya bası yapmamak ve hipotansiyon oluşturmamak için tedavi sol lateral dekubit pozisyonda yapılmalıdır. Tedavi ile birlikte radyolojik tetkikler yapılmalıdır. Mümkünse invazif olmayan tanı yöntemleri kullanılmalıdır. Fetüsün durumunu değerlendirmek için acil serviste en kısa sürede yaşayan gestasyonlarda kardiyotokografik monitorizasyon başlatılmalıdır. Eğer fetal distersi var veya fetüsün varlığı maternal stabiliteyi bozuyorsa acil sezaryen uygulanmalıdır. Bu makale, travmalı gebe hastaların acil yönetimi için değerlendirme, tanı, tedavi ve eğilimlerindeki önemli özellikleri son literatür gelişmelerin ışığında yeniden gözden geçirmektedir.