Evaluation of Suicide Attempts in Southeast of Turkey, Around the Sanliurfa Region

Türkiye’nin Güneydoğusunda, Şanlıurfa ve Çevresinde Özkıyım Girişimlerinin Değerlendirilmesi

Mehmet TAHİR GÖKDEMİR, Mustafa BURAK SAYHAN, Özgür SÖĞÜT, Halil KAYA, Behçet AL, Murat ORAK, Mehmet ÜSTÜNDAĞ

Abstract

Objective: Suicide is one of the leading causes of death following traffi c accidents, especially in the young. The aim of this study was to evaluate the frequency of suicides, death ratios and sociodemographic features in our city (Sanliurfa province, Turkey). Materials and Methods: In the study, subjects who applied to the emergency department due to suicide between 01th June 2008 and 31th May 2009 were analysed retrospectively. Data on sociodemographic features, methods used for suicide attempts and reasons were obtained by reviewing the medical fi les of the cases. Results: Of 53.678 patients who applied to the emergency department , 499 (0.9%) were found from the records to apply with suicide. 417 (88.7%) of the subjects were females and 82 (16.3%) were males. Suicides were found to increase in the 30-28 age group (60.4%). Methods used for suicide attempts were drug overdose or toxic substance ingestion in 96.9% (n=484), gunshot wounds, stab wounds, jumping off or hanging in 3.1% (n=15). The most commonly preferred agents were anti-infl ammatory drugs in suicide attempts with drugs (45.9%). Ratio of death was 3.8% (n=19) among all cases and 68.4% (n=13) of the dying subjects were males. Most of the deaths occurred due to organic phosphorus ingestion (47.3%) (n=9). Conclusion: In our study, suicide attempts were found to be a social problem for our region and it was more common in the productive population between the ages of 20-28 years and in females. However,, ratio of suicide attempts resulted in death was found to be higher among males. (JAEM 2011; 10: 8-13)

Özet

Amaç: Özkıyım özellikle gençlerde trafik kazalarından sonra önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. Bu çalışmada, şehrimizde (Şanlıurfa ili, Türkiye) meydana gelen özkıyımların sıklığının, ölüm oranlarının ve sosyodemografik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 01 Haziran 2008-31 Mayıs 2009 tarihleri arasında acil servise özkıyım nedeniyle başvuran olgular geriye dönük olarak araştırıldı. Olguların sosyodemografik özelliklerine, özkıyım girişim yöntemlerine ve nedenlerine ait bilgiler tıbbi dosya kayıtlarının incelenmesiyle elde edildi. Bulgular: Çalışma süresince acil servisimize başvuran 53.678 hasta içinde 499 (%0.9)’unun özkıyım nedeniyle başvurduğu kayıtlardan tespit edildi. Olguların 417 (%83.7)’si kadın, 82 (%16.3)’si erkek idi. Özkıyımlar 20-28 yaş grubunda artış göstermişti (%60.4). Özkıyım yöntemi olarak olguların %96.9 (n=484)’u aşırı ilaç alımı veya toksik madde alımı ve %3.1 (n=15)’i ise ateşli silahla, delicikesici alet ile, yüksekten atlayarak veya kendini asarak özkıyıma teşebbüs etmişlerdi. İlaçlarla olan intihar girişiminde en çok (%45.9) tercih edilen ajan antienfl amatuarlar idi. Ölüm oranı tüm olgularda (%3.8) (n=19) idi ve ölen olguların (%68.4) (n=13)’ü erkekti. Ölümlerin çoğu organik fosfor alınımına (%47.3) (n=9) bağlı gelişti. Sonuç: Çalışmamızda özkıyım girişimlerinin bölgemiz için toplumsal bir sorun olduğu ve 20-28 yaş grubu üretken nüfusta ve kadınlarda daha sık görüldüğü saptanmıştır. Buna karşın erkeklerde ölümle sonuçlanan özkıyım oranlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. (JAEM 2011; 10: 8-13)