Travmatik olmayan kardiyopulmoner arrest hastalarda ultrasonografinin etkinliği

The effectiveness of ultrasound in patients with non-traumatic cardiopulmonary arrest

Hasan KILIÇ, Behçet AL, Sinan GENÇ, Mehmet DOĞAN, Cuma YILDIRIM, Suat ZENGİN

Abstract

Objective: The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of us-ing cardiac ultrasound in emergency departments to direct resuscitation aftercardiopulmonary arrest.Material and Methods: The study was performed prospectively on 73 pa-tients who underwent cardiopulmonary resuscitation in the emergency de-partment at Gaziantep University Faculty of Medicine between January andDecember 2010. Two senior doctors, who had received emergency cardiacultrasonography training, performed the cardiac ultrasound, which was donefrom the apical and subxiphoid windows. SonoSite Titan was used as the so-nography device. Ultrasound evaluation and pulse controls were performedspontaneously. SPSS 18.0 was used for statistical analysis.Results: The cases included 38 males and 35 females. 57.5% of the cardiopul-monary arrest incidents occurred out of the hospital. Only 8.2% of patientshad a femoral pulse during the initial evaluation; 91.8% showed no femoralpulse. Although 31.5% of patients had a regular rhythm, 54.8% did not, andventricular fibrillation was present in 13.7% of patients. Ultrasound inspectiondetected a heart rate in 13.7% of patients and ventricular fibrillation in 9.6%.In 76.7% of the cases, no heart rate was observed. There were 42 patients withasystole, two with a normal rate and 14 with valvular motion. Ventricular fibril-lation was detected in seven cases, and following the evaluation performedsimultaneously with ultrasound, pericardial tamponade was found in two andright ventricular enlargement in four cases. Global hypokinesia was detectedin one patient and hypovolemia in one patient.Conclusion: Doctors trained in emergency cardiac ultrasonography can usecardiac ultrasound as a supplementary method for managing cardiopulmo-nary resuscitation and making appropriate decisions.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı acil servisteki kardiyopulmoner resüsitasyonda,kardiyak ultrasonografinin (USG) resüsitasyonu yönlendirmedeki etkinliğinin değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma Ocak 2010 ve Aralık 2012 tarihleri arasında, Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisinde kardiyopulmoner resüsi- tasyon uygulanan 73 hastada prospektif olarak yapıldı. Kardiyak USG uygu- laması acil kardiyak USG kursu görmüş deneyimli iki hekim tarafından apikal ve subksiphoid pencereden gerçekleştirildi. Sonografi cihazı olarak SonoSiteTitan kullanıldı. USG değerlendirmesi ve nabız kontrolleri eş zamanlı yapıldı. İstatiksel analiz için SPSS 18.0 kullanıldı. Bulgular: Olguların 38’i erkek, 35’i kadın idi. Kardiyopulmoner arrestin %57.5’i hastane dışında meydana gelmişti. İlk değerlendirmede hastaların %8.2’sin- de femoral nabız var iken, %91.8’inde yoktu. Aynı anda monitörde hastaların %31.5’inde düzenli ritim var iken, %54.8’inde ise ritim yoktu ve %13.7’sinde ventriküler fibrilasyon vardı. USG ile bakıda %13.7’sinde kalp atımı, %9.6’sında ventriküler fibrilasyon tespit edildi, %76.7’sinde kalp atımı görülmedi. USG ile eş zamanlı değerlendirmede; 42 kişide asistoli, 2 kişide normal atım, 14 kişide kapak hareketi, 7 kişide ventriküler fibrilasyon tespit edilirken, 2 kişide peri-kardiyal tamponat, 4 kişide sağ ventrikül genişlemesi, 1 kişide global hipokinezi, 1 kişide ise hipovolemi tespit edildi. Sonuç: Kardiyak USG acil hekimleri tarafından kardiyopulmoner resüsitas- yonun yönetiminde ve uygun kararlar vermede yardımcı bir yöntem olarak kullanılabilir.