Investigation of the Efficacy of Topical and Subconjunctival Bevacizumab in Experimental Corneal Neovascularization in Rabbits

Tavşanlarda Deneysel Kornea Neovaskülarizasyonunda Topikal ve Subkonjonktival Bevacizumabın Etkinliğinin Araştırılması

Abstract

Purpose: To compare the efficacy of topical and subconjunctival bevacizumab with topical dexamethasone in the treatment of corneal neovascularization (NV) secondary to chemical burns in experimental rabbit models. Materials and Methods: A total of 24 rabbits were used in the study. Animals were divided into four groups as Control (received topical 0.09% NaCl) (Group 1), topical dexamethasone (Group 2), subconjunctival bevacizumab (Grup3) and topical bevacizumab (Group 4). Chemical burns were created with silver nitrate-potassium nitrate in cornea of the subjects. During the next 10 days, each group was given the drug (0.09 % NaCl, dexamethasone or bevacizumab). On the 10th day, the subjects were sacrificed and macroscopic and histopathological evaluation of corneal neovascularization was performed. Results: When the number of vessels in the histopathological examination was evaluated; In Group 2 (5.03 ± 0.42), Group 3 (3.36 ± 0.15) and Group 4 (3.46 ± 0.24), corneal neovascularization was significantly less than Group 1 (6.76 ± 1.03) (p

Özet

Amaç: Deneysel tavşan modellerinde oluşturulan kimyasal yanığa sekonder korneal neovaskülarizasyon (NV) tedavisinde topikal ve subkonjonktivalbevacizumabın etkinliğini topikal deksametazonla karşılaştırmak.Araçlar ve Yöntem: Çalışmada toplam 24 adet tavşan kullanıldı. Hayvanlar kontrol (topikal %0.09 NaCl) (Grup 1), topikal deksametazon (Grup 2),subkonjonktival bevacizumab (Grup3) ve topikal bevacizumab (Grup 4) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Deneklerin kornealarında gümüş nitratpotasyum nitrat ile kimyasal yanık oluşturuldu. Sonraki 10 gün boyunca her gruba ilgili ilaç uygulandı. Onuncu günde denekler sakrifiye edilipmakroskopik ve histopatolojik olarak korneal neovaskülarizasyon değerlendirildi.Bulgular: Histopatolojik incelemede grupların damar sayıları değerlendirildiğinde; Grup 2 (5.03±0.42), Grup 3 (3.36±0.15) ve Grup 4 (3.46±0.24)’tekorneal neovaskülarizasyonda Grup 1 (6.76±1.03)’e göre anlamlı düzeyde az olduğu gözlendi (p