Basic Differences Between High and Low Self Monitors: A General Analysis

Kendini Ayarlama Düzeyi Yüksek ve Düşük Bireyler Arasındaki Temel Farklılıklar: Genel Bir Değerlendirme

Abstract

Self-monitoring is used to point out that how people monitor and control their behaviors in social environments. Therefore, it is possible to attribute a functional role to self-monitoring. Accordingly, this study evaluates self-monitoring as an effective agent to understand social behavior. It can be argued that as a social being every person uses self-monitoring strategies. But people differ in respect to frequency of using self-monitoring strategies and therefore people are classified as high self-monitors and low self-monitors. This classification indicates that there are differences of behavioral dispositions between high self-monitors and low selfmonitors. The article which focuses on interpersonal differences based on self-monitoring, studies these differences systematically and analyzes the relationship of self-monitoring with several variables. Thus, this study aims to contribute to discussions that treats self-monitoring as a personality trait.

Özet

Bireyin kendi davranışlarını ve etkileşimde olduğu diğer bireylerin davranışlarını etkin birşekilde izlemesini, içerisinde bulunduğu durumun gereklerini okumasını ve buradan edindiğibilgileri işleyerek kendi davranışlarını kontrol etmek için kullanacağı ipuçlarına dönüştürmesiniifade eden kendini ayarlamaya, sosyal hayatın işleyişine dair yapılacak çözümlemelerdefonksiyonel bir rol yüklemek mümkündür. Bu doğrultuda bu çalışma kendini ayarlamayı sosyaldavranışın anlaşılmasında kullanılabilecek etkili bir ajan olarak değerlendirmektedir. Sosyalvarlık olmaklığı dolayısıyla her insanın kendini ayarlama stratejilerinden yararlandığı iddiaedilebilir. Ancak bu stratejilere başvurma sıklıkları açısından bireyler arasında farklılıklarolduğu görülmüş ve bu sebeple kendini ayarlaması yüksek ve düşük birey sınıflandırmasıyapılmıştır. Bu sınıflandırma, kendini ayarlaması yüksek ve düşük bireyler arasında davranışsalyönelimler noktasında farklılıklar söz konusu olduğuna işaret etmektedir. Kendini ayarlamanoktasındaki bireyler arası farkları konu edinen bu çalışma, ilgili alanyazında belirlenen sözkonusu farklılıkları sistematik bir şekilde ele almakta ve çeşitli değişkenlerin kendini ayarlamaile ilişkilerini analiz etmeyi hedeflemektedir. Buradan hareketle çalışmanın kendini ayarlamanıntemel bir kişilik özelliği olarak tanımlanmasının imkânına dair yürütülen tartışmalara bir cevapsunma beklentisi taşıdığı ifade edilebilir.