First-time psychiatric outpatients' attitudes toward stigmatization related to the concept of mental disease

Bir üniversite hastanesi psikiyatri polikliniğine ilk kez başvuran hastaların damgalamayla ilgili inanç, tutum ve davranışları

Abstract

OBJECTIVE: The aim of this study is to evaluate attitudes toward stigmatization related to mental disorders in patients during their initial evaluation at a university psychiatric outpatient clinic in Aydın.MATERIALS and METHODS: 249 outpatients evaluated between 1st of January 2006 and 28th of February 2006 at Psychiatric outpatient Clinic at Adnan Menderes University Faculty of Medicine were included in the study. Two self-report instruments developed by the researchers based on previous studies addressing stigmatization related to mental disorders were administered to participants: a 6-item sociodemoghraphic questionnaire and a 13-item inventory probing attitude towards mental disorders. RESULTS: Of the participants, 83.9 % considered schizophrenia as a mental disorder, 81.1 % believed that mental disorders could recover with treatment, 77.2 % thought that schizophrenia is the disorder with worst prognosis. Most frequently endorsed psychological factors associated with mental disorders were stressful events (81.1 %), events leading to feelings of sadness (68.3 %) and domestic problems (66.7 %). When probed about their reactions in case they were informed of a good neighbor having a mental disorder, 67.6 % of the participants reported that this information would do no harm to their relationships with the diseased neighbor, however, 15 % of the participants admitted to withdraw from their relationships in case the affected neighbor was schizophrenic. Merely 7.2 % of the participants reported that they might consider marriage with someone having mental disorder, and 29.6 % that they would apply for psychiatric help without hesitation in case they were suffering from mental disturbances. When quarried about the reason for their hesitation, 35.7 % of the patients admitted to have serious concerns about the possibility of spread of words upon their mental problems. No significant relationship was found between this concern and sex, age or socioeconomic status. Lack of such a concern was associated with optimism pertaining to the effectiveness of treatment.CONCLUSION: Not only stigmatizing attitudes towards mental illness, but also concerns over the likelihood of being stigmatized were common among participants. Stigmatization of schizophrenia was more serious when compared to that of depression, anxiety disorders or other mental disorders.

Özet

AMAÇ: Bu araştırmada, bir üniversite hastanesi psikiyatri polikliniğine ilk kez başvuran hastaların akıl hastalığına ilişkin damgalama ile ilgili tutumlarını değerlendirmek amaçlanmıştır. GEREÇ ve YÖNTEM: Araştırmaya 1 Ocak – 28 Şubat 2006 tarihleri arasında Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Polikliniğine ilk kez başvuran 249 poliklinik hastası katılmıştır. Katılımcılara damgalama konusunda daha önce yapılmış çalışmalar incelenerek oluşturulmuş ruhsal hastalıkların algılanma biçimlerini sorgulayan 13 sorudan oluşan bir anket formu ile sosyo demografik özellikleri sorgulayan 6 sorudan oluşan ikinci bir anket formu uygulanmıştır.BULGULAR: Katılımcıların 209'u (%83,9) şizofreniyi bir akıl hastalığı olarak görmekteydi. 202 kişi (%81,1) akıl hastalıklarının tedaviyle iyileşebileceğine inanmakta, 190'ı (%77,2) en kötü gidişli hastalık olarak şizofreniyi görmekteydi. Akıl hastalıklarının nedenleri olarak stres (%81,1), aşırı üzüntü (%68,3) ve ailesel problemler (%66,7) olduğunu belirtmişlerdir. 167 kişi (%67,6) iyi komşuluk ilişkileri olan birinin akıl hastası olduğunun öğrendiğinde ilişkilerinde değişiklik olmayacağını ancak 37 kişi (%15) şizofreni olması durumunda ilişkisini kesebileceğini belirtmiştir. Akıl hastası olan biriyle evlenmeyi düşünebileceğini belirtenlerin sayısı sadece 18 (%7,2)'dir. Katılımcıların sadece %29,6'sı psikiyatrik sorunların varlığı durumunda tereddüt etmeksizin psikiyatriste başvuracağını belirtmiştir. Psikiyatriye başvururken başka insanlar tarafından duyulabileceği endişesi yaşama oranı %35.7'dir. Psikiyatriye başvuruda “duyulursa kaygısı” ile cinsiyet, yaş, eğitim ve gelir seviyesi arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Tedaviyle iyileşebileceği konusunda iyimser olanlarda başvuruda duyulursa kaygısı yaşayanlar daha azdır.SONUÇ: Psikiyatri polikliniğine başvuran bireyler arasında hem damgalayıcı tutumların hem de damgalanma kaygısının yaygın olduğu görülmüştür. Şizofreni hastalığına akıl hastalığı damgalamasının; depresyon, anksiyete ve diğer psikiyatrik hastalıklara oranla daha fazla olduğu bulunmuştur.