Violence to Health Care Providers: Purpose, Attitude and Behavior

Öner Deniz ASLAN, Zethiye FÜSUN YAŞAR, Elif DURUKANZ, Berk HALİBEYOĞLU, Irmak ERDEMİR, Erim Berke YÖNEY, Ali Can KANAT

Abstract

OBJECTIVE: This study, conducted in Başkent University Ankara Hospital, aimed to examine employees' violence exposure, and their opinions and attitudes on violence. METHODS: The study was performed in January February in 2015; 179 Health Care Professionals working in Başkent University Ankara Hospital and who accepted to participate in survey were included. The study data were analyzed using SPSS 22.0 statistical package program. RESULTS: Even though Başkent University Ankara Hospital employs 1655 health care professionals, the study was conducted on 179 [10.8%] who accepted to take the survey. 74.3% of the subjects were females and 25.7% were male. 43.8% of the participants were below the age of 30; 41.0% were at age 31-40. 65.4% of the professionals are MDs. Health care professionals believed that violence in last year has increased both in overall the society [97.7%] and in health sector [91.5%]; and they reported that violence was used mostly by males [73.30%]. Practitioners reports that violence was increased because of the media publications [60.9%], and the idea of patients being ignored [59.2%] and kept waiting [58.7%]. During their career, 60.9% of the participants have witnessed violence, 29.1% of them have been exposed to violence. Both witnesses and victims state that mostly verbal violence is used [89.7%; 80.0%]; violence was performed by relatives of patients [86.2%; 74.3%]; and is seen as means of obtaining rights (78.2%; 80.0%]. Violence is frequently witnessed in the halls [41.4%] while exposure happens in the clinics [25.7%]. Data show that 50.6% of the witnesses and 42.9% of the victims have not submitted an official complaint. CONCLUSION: The findings shows that participants think that violence is increasing in overall the society and health sector, however; they do not enough information about the steps forward against violence. We conceive that "in-service training" on this topic is necessity.

Özet

AMAÇ: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde yapılan bu çalışma ile çalışanların şiddete maruz kalma durumları ile çalışanların şiddetle ilgili görüş ve tutumlarının incelenmesi amaçlandı. YÖNTEM: Çalışma 2015 yılı Ocak-Şubat aylarında yürütüldü; Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde görev yapan ve ankete katılmayı kabul eden 179 sağlık çalışanı araştırmaya dahil edildi. Çalışma verilerinin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanıldı. BULGULAR: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde 1655 sağlık meslek mensubu olmasına rağmen çalışmayı kabul eden 179 kişiye [%10,8] anket uygulandı. Bunların %74,3'u kadın, %25,7'si erkektir. Katılımcıların %43,8'i s30, %41'i ise 31 -40 yaş- larındadır, %65,4's|n| hekimler oluşturmaktadır. SMM'ler son yılda şiddetin hem toplumda [%97,7], hem de sağlıkta [%91,5] arttığını düşünmekte ve şiddete başvuranların çoğunlukla [%73,3] erkekler olduğunu ifade etmektedir. SMM'ler; sağlıkta şiddetin medyadaki yayınlar [%60,9], hastaların ihmal edilme [%59,2] ve çok bekletildiği [%58,9] düşünceleri yüzünden arttığı- nı belirtmektedir. Meslek hayatı boyunca katılımcıların %60,9'u şiddete tanık olmuş, %29,1'i maruz kalmıştır. Siddet tanığı ve mağduru katılımcılar, şiddeti genellikle hasta yakınlarının uyguladığını [%86,2; %74,3], toplumun şiddeti bir hak arama yöntemi olarak gördüğünü [%78,2;%80,0] ve uygulanan şiddetin daha çok sözel şiddet olduğunu [%89,8; %80,0] belirtmektedir. Şiddetin gerçekleştirildiği yer konusunda ise; şiddet tanıkları, olayın sıklıkla hastane koridorunda [% 41.4]. şiddet mağdurları ise klinikte [%25,7] olduğunu ifade etmektedir. Veriler, şiddet tanıklarının %50,6'sinin, mağdurlarının ise %42,9'unun olaydan şikayetçi olmadığını göstermektedir. SONUÇ: Elde edilen veriler, katılımcıların toplumda ve sağlık alanında şiddetin arttığını düşündüklerini ancak şiddete karşı atılması gereken adımlara dair yeterli bilgiye sahip olmadıklarını göstermektedir. Siddet sorununun çözümü için hizmet içi eğitimlerin yapılmasının gerekli olduğu görüşündeyiz.