Electrical stabilitiy of heart in the early postoperative period in diabetic patients underwent coronary bypass surgery

Koroner bypass uygulanan diyabetik hastalarda kalbin erken dönem elektriksel stabilitesi

Mücettin ŞEN, Atilla ÇEVİK, Şekip Kazım ÇELİK, Suat BÜKET, Münevver YÜKSEL, Abdi SAĞCAN

Abstract

Background: QT dispersion (QT-D) an independent risk factor for sudden death due to arrhytmias indicates inhomogenous ventricular repolarization that increases in coronary artery disease (CAD) and diabetes mellitus. Early effects of coronary bypass surgery on QT-D in CAD patients having also diabetes mellitus were investigated in this study. Methods: Fifty-four diabetic (Diabetic Group) and 50 non-diabetic (Control Group) coronary artery disease patients undergoing coronary bypass surgery that had no differences in age, sex, number of revascularized arteries and history of coronary events were included in the study. From 50 mm/sec ECG recordings of all patients QT min, QT max and QT-D values were measured preoperatively and 24 hours after coronary bypass operations. Corrected values (QTc min, QTc max and QTc-D) were obtained by Bazette formula. Results: Preoperatively QT max, QTc max, QTc min and QTc-D values were found significantly greater in diabetic group. There were not any significant differences in QT min and QT-D between groups in the preoperative period. Comparison of postoperative values between groups revealed significant increase of QT max, QTc max, QT min and QT-D in diabetic group. But increase in QT, QTc min and QTc-D in diabetics was found statistically non-significant. Conclusion: Diabetes mellitus in patients having regulated blood sugar was not found to be a factor that could increase arrhythmogenecity of heart in the early postoperative period of coronary bypass surgery.

Özet

Amaç: Ventrikül repolarizasyonunun homojenitesindeki farklılığın bir göstergesi olan QT dispersiyonunun koroner arter hastalığında (KAH) ve diabetes mellitusta arttığı, bunun aritmik kardiyak ölümlerde bağımsız bir risk faktörü olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda çok damar hastalığı bulunan diyabetik koroner arter hastalarında koroner bypass cerrahisinin erken dönem QT dispersiyonu üzerine olan etkilerinin araştırılması amaçlandı. Materyal ve Metod: Çalışmaya başarılı koroner bypass operasyonu uygulanan 104 hasta alındı. Yaş, cinsiyet, KAH öyküsü ve revaskülarize edilen damar sayısı farklı olmayan tip-2 diyabetli 54 olgu Diyabetik Grubu'nu, 50 non-diyabetik olgu Kontrol Grubu'nu oluşturdu. Olguların operasyon öncesi ve ameliyattan 24 saat sonra kaydedilen elektrokardiyografi (EKG) örneklerinden QT max, QT min, QT-D değerleri milisaniye cinsinden elde edildi. Daha sonra bu veriler kalp hızına göre Bazette formülü kullanılarak düzeltildi ve QTc max,QTc min ve QTc-D değerleri hesaplandı. Bulgular: Preoperatif dönemde Diyabetik grupta QT max, QTc max, QTc min, QTc-D değerleri anlamlı olarak yüksek bulunurken, QT min ve QT-D değerlerinde gruplar arasında fark gözlenmedi. Gruplar arasında post operatif değerler karşılaştırıldığında QT max, QT min ve QTc max değerlerinin Diyebetik grupta anlamlı olarak fazla olduğu, QT-D, QTc min ve QTc-D değerlerindeki artışın ise istatistiksel olarak anlamlılık göstermediği gözlendi. Sonuç: Koroner bypass operasyonu uygulanan koroner arter hastalarında kontrollü diyabetin erken postoperatif dönem QT dispersiyonu, dolayısıyla aritmi gelişimi sıklığı üzerinde arttırıcı bir faktör olmadığı düşünüldü.