The comparison of the early and midterm results of the proximal anastomosis techniques in sequential radial artery grafting

Ardışık radiyal arter greftlerinde proksimal anastomoz tekniklerinin erken ve orta dönem sonuçlarının karşılaştırılması

Kemal UZUN, Füsun GÜZELMERİÇ, Ulusoy Nilgün BOZBUĞA, Kaan KIRALİ, Vedat ERENTUĞ, Deniz GÖKSEDEF, Esat AKINCI, Cevat YAKUT, Hasan Basri ERDOĞAN

Abstract

Backgorund: Complete arterial revascularization has become a favoured surgical treatment for coronary artery disease because of the excellent long-term patency of the arterial grafts when compairing the venous grafts. Methods: From June 1998 - December 2002, radial artery (RA) sequential anastomosis technique was used in 65 patients. The patients was diveded into two groups as performing of proximal anastomosis to the ascending aorta (Group A, n = 49) and to the left internal mammmary artery (LIMA) (Group T, n = 15). The patients were two-vessel (18.7%) or tripple-vessel (81.3%) coronary disease. No patients with tripple-vessel coronary disease in Group A underwent complete arterial revascularization . Six patients of 13 patients with tripple-vessel coronary disease in Group T underwent complete arterial revascularization . Results: Complete arterial revascularization was prominent in Group T with a rate of 46% when compaired to the other group. Also, the number of the graft/per patients in Group T was less than graft other group (2.6 ± 0.6 versus 2.2± 4 ( p= 0.003). There was neither mortality nor morbidity in both of the groups. Low cardiac output detected in three cases in Group A (6.1%) and in one case (6.7%) in Group T ( p= 0.67). Peropertive myocardial infarction occurred in two cases in Group A (4.8%). The angiographic controls were performed in the patients Group A and Group T 13 ± 8.5 and 9 ± 5.1 months later postoperatively. The patency rates of LIMA and RA grafts were detected in the Groups A and T 95% and 90%, 90% and 60%, respectively. Conclusions: In sequential grafting technique, the patency rate of radial artery grafts with proximal anastomosis to the ascending aorta are superior than those with proximal anastomosis to the LIMA. Although this findings need to be supported with a large series, the radial artery sequential technique with proximal anastomosis to the ascending aorta is a reliable and effective method in coronary artery surgery.

Özet

Amaç: Arteriyel greftlerin uzun dönem açıklıklarının venöz greftlerle kıyaslandığında belirgin olarak üstün olduklarının tesbit edilmesinden sonra koroner arter hastalığının cerrahi tedavisinde komplet arteriyel revaskülarizasyon yapılması ön plana çıkmıştır. Materyal ve Metod: Kliniğimizde Haziran 1998 - Aralık 2002 tarihleri arasında 65 hastada radiyal arter (RA) ardışık anastomoz tekniği ile kullanıldı. Radiyal arterin proksimali çıkan aortaya anastomoz edilen hastalar Grup A (n = 49), sol internal mammaryan arter (LIMA) T-greft şeklinde anastomoz edilen hastalar Grup T (n = 15) olarak ayrıldı. Bütün hastalar iki (%18.7) veya üç damar (%81.3) hastası idi. Grup A’daki hastaların 39 tanesi üç damar hastası olup hiçbirinde tam arteriyel komplet revaskülarizasyon uygulanmadı. Grup T’de ise 13 hasta üç damar hastası olup, bunlardan 6 tanesinde tam arteriyel komplet revaskülarizasyon sağlandı. Bulgular: Üç damar hastalarının komplet arteriyel revaskülarizasyonunda T-greft tekniği kullanılan grubun diğer gruba %46 lık üstünlüğü dikkat çekici idi. Ayrıca hasta başına düşen greft sayısı da Grup T’de anlamlı olarak daha azdı (2.6 ± 0.6’ya karşı 2.2 ± 0.4; p = 0.03). Mortalite ve morbidite iki grupda da görülmedi. Düşük debi bulguları Grup A’da 3 olguda (%6.1), Grup T’de 1 olguda (%6.66) ( p= 0.67) saptandı. Peroperatif miyokard infarktüsü yalnızca Grup A’da 2 hastada (%4.8) görüldü. Grup A’daki hastalara 13 ± 8.5, Grup T’dekilere ise 9 ± 5.1 ay sonra kontrol koroner anjiyografisi uygulandı. Sol internal mammaryan arter açıklık oranı Grup A’da %95, Grup T’de %90, radiyal arter açıklık oranı Grup A’da %90 ve Grup T’de %60 bulundu. Sonuç: Radiyal arter greftlerin distalde ardışık tarzda anastomoz tekniğinde proksimal anastomozunun çıkan aortaya yapılmasının açıklık oranları, proksimal anastomozu LİMA’ya yapıldığındaki açıklık oranlarından üstündür. Daha geniş vaka serileri ile desteklenmesi gerekmekle birlikte, radiyal arterin ardışık teknikle kullanımı proksimal anastomozunun çıkan aortaya yapılması kaydıyla koroner arter cerrahisinde güvenilir ve faydalı bir yöntemdir.