Journals / Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi / 2006 / Cilt: 14 - Sayı: 3
Koroner bypass cerrahisi uygulanan hastalarda ameliyat sonrası atriyal fibrilasyonun belirleyicileri: Ameliyat sonrası atriyal fibrilasyonun önlenmesinde profilaktik beta-bloker ve statin tedavisi
- Pages
- 177–184
- DOI
- —
Abstract
Background: The aim of this study was to determine the incidence and predictors of post-coronary artery bypass grafting (CABG) atrial fibrillation (AF) and also, to investigate the effect of β-blocker plus statin use on post-CABG AF.Methods: Between September 2003 and April 2004, 121 consecutive patients (99 males, 22 females; mean age 61.2±7.5 years; range 39 to 78 years) undergoing elective CABG surgery were included to the study. The patients were divided into two groups according to the absence [group-SR (sinus ryhtym), n=92] or presence [group-AF, n=29] of post- CABG AF. Variables were compared by Fischer’s exact test, chi-square and independent samples t-test. Multivariate logistic regression analysis was used for independent predictors of post-CABG AF.Results: Post-CABG AF was detected in 23.9%. Mean age (66.6±7.2 vs 59.4±7.9, p=0.0001) and the incidence of chronic obstructive pulmonary disease (13.8 vs 2.2%, p=0.012) were higher in group-AF. The patient is older than 63 years of age (41.3 vs 13.3%, p=0.0001, area under the ROC curve of 0.748) have an increased prevalance of post-CABG AF. Much more frequent occurrence of post-CABG AF was in the patients without using β-blocker drug (40% vs 19.8%, p=0.035). Post-CABG AF was lower in the patients receiving statin than the patients not receiving statin (15.9% vs 34.6%, p=0.017). Post-CABG AF was lower in the patients receiving β-blocker plus statin therapy (13.3 vs 43.8%, p=0.015) than the patients not receiving these drugs. White blood cell (WBC) count of the patients receiving statin were lower than the patients not receiving statin (10618±3540 vs 13038±5661, p=0.005) in postoperative day 2 (POD 2). Chest tube drainage (1048.6±776.2 vs 641.5±514.6, p=0.001), and WBC count (13210±5550 vs 11160±4320, p=0.041), serum BUN (33.8±32.5 vs 21.6±13, p=0.004) in POD 2 were higher in group-AF. Intensive care unit stay (69.8±47.1 vs 53.6±19.2, p=0.008) and lenght of stay (LOS>7 days, 58.6 vs 37%, p=0.039) were higher in group-AF. Advanced age (OR=1.099, p=0.018) and increased postoperative drainage (OR=1.001, p=0.045) were independent predictors of post-CABG AF.Conclusions: Age and postoperative blood loss are independent predictors of post-CABG AF. β-blocker plus statin therapy seems to be the best medication of choice on reducing the incidence of post-CABG AF. However, new prospective studies about the efficacy of this combination therapy are required.
Özet
Amaç: Bu çalışmada koroner arter bypass greftleme (KABG) sonrası atriyal fibrilasyon (AF) insidansı ve belirleyicileri ile β-bloker ve statin kullanımının AF oluşumu üzerine etkinliğinin araştırılması amaçlandı.Çalışma planı: Eylül 2003 ve Nisan 2004 tarihleri arasında ardışık olarak KABG cerrahisi uygulanan 121 hasta (99 kadın, 22 erkek; ort. yaş 61.2±7.5; dağılım 39-78) çalışmaya alındı. Hastalar, KABG sonrası AF varlığı [grup-AF, n=29] ya da yokluğuna [grup-SR (sinus), n=92] göre iki gruba ayrıldı. Değişkenler, Fischer’s exact test, chi-square ve independent samples t-test ile kıyaslandı. Koroner arter bypass greftleme sonrası AF’nin bağımsız belirleyicilerini saptamak için multivaryans lojistik regresyon analizi yapıldı.Bulgular: Hastaların %23.9’unda KABG sonrası AF saptandı. Ortalama yaş (66.6±7.2 ve 59.4±7.9, p=0.0001) ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı insidansı (%13.8 ve %2.2, p=0.012) grup-AF’de daha yüksekti. Altmış üç yaşından daha büyük olan hastalarda KABG sonrası AF anlamlı olarak daha yüksek prevalansa sahipti (%41.3 ve %13.3, p=0.0001, ROC eğrisi altında kalan alan = 0.748). β-bloker kullanmayan hastalarda AF sıklığı daha fazlaydı (%40 ve %19.8, p=0.035). Statin alan hastalarda AF, almayan hastalara oranla daha düşük oranlardaydı (%15.9 ve %34.6, p=0.017). β-bloker ve statini birlikte alan hastalarda, bu iki ilacı da almayan hastalara göre AF oldukça düşük oranda saptandı (%13.3 ve %43.8, p=0.015). Statin alan hastalarda, statin almayan hastalara oranla ameliyat sonrası ikinci gündeki lökosit sayısı (10618±3540 ve 13038±5661, p=0.005) daha düşüktü. Mediastinal drenaj (1048.6±776.2 ve 641.5±514.6, p=0.001), ameliyat sonrası ikinci gündeki lökosit sayısı (13210±5550 ve 11160±4320, p=0.041) ve serum BUN (33.8±32.5 ve 21.6±13, p=0.004) değerleri grup-AF’de daha yüksekti. Yoğun bakımda (69.8±47.1 saat ve 53.6±19.2 saat, p=0.008) ve hastanede kalış süresi (LOS >7 gün, %58.6 ve %37, p=0.039) grup-AF’de anlamlı olarak daha yüksek bulundu. İleri yaş (OR=1.099, p=0.018) ve ameliyat sonrası drenaj miktarı (OR=1.001, p=0.045) KABG sonrası AF için bağımsız belirleyiciler olarak saptandı.Sonuç: Yaş ve ameliyat sonrası drenaj KABG sonrası AF için bağımsız belirleyicilerdir. β-bloker ve statinin birlikte kullanılması AF insidansını azaltan en iyi tedavi seçeneği gibi görünmektedir. Ancak, bu kombinasyon tedavisinin etkinliğini araştıran yeni prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.