Soliter pulmoner nodüllerin değerlendirilmesinde flor-18-deoksiglukoz pozitron emisyon tomografisinin rolü

Abstract

Background: We investigated the clinical role of fluorine- 18-deoxyglucose positron emission tomography (FDGPET) in the initial management of patients with an indeterminate solitary pulmonary nodule (SPN).Methods: A total of 158 patients (83 males, 75 females; mean age 64 years; range 32 to 91 years) underwent FDG-PET to reveal the metabolic activity of an SPN, <3 cm in size, incidentally detected on a chest X-ray or computed tomography. The findings were correlated with those of (i) histology after lobectomy in 43 patients (27.2%) and transthoracic or open biopsy in 97 patients (61.4%), (ii) bronchial washing in two patients (1.3%), or (iii) clinical follow-up for a period of time not less than six months in 16 patients (10.1%). Results: Malignancy was documented in 119 nodules (75.3%), being primary lung cancer in 115, and metastatic lesions in four patients. FDG-PET revealed malignant disease successfully in 115 patients. PET scanning was false positive in four patients whose definitive diagnoses were histoplasmosis, granuloma, tuberculosis, and histiocytosis with organizing pneumonia, respectively. FDG-PET was also concluded to be false positive in two patients because no malignancy was noted histologically after performing transthoracic needleaspiration biopsy. FDG-PET yielded a true negative result in 33 patients. It was false negative in four patients with bronchoalveolar carcinoma (n=2) and adenocarcinoma (n=2). The sensitivity, specificity, negative-positive predictive value, and accuracy of FDG-PET were 96.6%, 84.6%, 89.2%-95.0% and 93.7%, respectively. Conclusion: In the evaluation of an indeterminate SPN, FDG-PET can be used as a noninvasive diagnostic alternative with no risk or complications, that may otherwise necessitate more invasive surgical interventions.

Özet

Amaç: Bu çalışmada niteliği belirsiz tek akciğer nod¨¹l¨¹ olan hastaların ilk m¨¹dahalelerinde fluorine-18-deoksiglukoz pozitron emisyon tomografisinin (FDG-PET) klinik rol¨¹ araştırıldı.Çalışma planı: Çalışmaya alınan 158 hastaya (83 erkek, 75 kadın; ort. yaş 64; dağılım 32-91) akciğer grafisi veya bilgisayarlı tomografide tesad¨¹fen saptanan tek akciğer nod¨¹l¨¹n¨¹n (b¨¹y¨¹kl¨¹k <3 cm) metabolik aktivitesinin belirlenmesi amacıyla FDG-PET yapıldı. Bulgular, 43 hastada (%27.2) lobektomi, 97 hastada (%61.4) transtorasik veya açık biyopsi sonrası histopatolojik inceleme; iki hastada (%1.3) bronşiyal yıkama; 16 hastada (%10.1) da altı aydan az olmamak kaydıyla takip sonrası elde edilen klinik bulgular ile karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların 119'unda (%75.3) malignite saptandı (115 hastada primer akciğer kanseri, birer hastada kolon kanseri, non-Hodgkin lenfoma, larinks karsinomu ve timoma metastazı). FDG-PET gör¨¹nt¨¹lerinde 121 hastada aktif bir odak izlendi, bunların 115'i gerçek pozitif idi. Altı hastada sonuç yanlış pozitif idi. Bunların dörd¨¹nde tanı histoplasmosis, t¨¹berk¨¹loz, gran¨¹loma ve organize pnömonili histiositosis iken, iki hastada uygulanan transtorasik iğne biyopsisinde maligniteye rastlanmadı. Otuz ¨¹ç hastada FDG-PET ile gerçek negatif sonuç alındı. Bronkoalveoler karsinom ve adenokarsinom tanılı ikişer hastada yanlış negatif sonuç alındı. Bu sonuçlara göre FDG-PET'nin duyarlılık, özg¨¹ll¨¹k, pozitif-negatif öngörd¨¹r¨¹c¨¹ ve doğruluk oranları sırasıyla %96.6, %84.6, %89.2-%95.0 ve %93.7 olarak hesaplandı. Sonuç: Tek akciğer nod¨¹l¨¹n¨¹n değerlendirilmesinde FDGPET, malignitenin öngör¨¹lmesi ve gereksiz cerrahi girişimlerden kaçınılmasında yararlı, invaziv olmayan, herhangi bir risk ya da komplikasyon taşımayan bir işlemdir.