Silostazolizolesıçanaort halkalarında sağlam endotelin endotelbağımlı vazodilatasyonunu artırır

Cilostazol enhances endothelium-dependent vasodilatationof intact endothelium in isolated rat aortic rings

Mehmet BOĞA, Tünay KURTOĞLU, Uğur GÜRCÜN, Berent DİŞCİGİL, Selim DURMAZ, Nail SİREK, Erdem Ali ÖZKISACIK

Abstract

Background: The aim of this study was to investigate the effects of chronic cilostozol treatment on vascular reactivity of intact endothelium. Methods: Thirty adult male Wistar Albino rats were randomly assigned to one of the following three groups: control group (n=10), dimethylsulfoxide (DMSO) group (n=10) or cilostazol (CIL) group (n=10). The rats in the control group received no treatment. In the CIL group, dissolved cilostazol in DMSO was administered at a dose of 10 mg/kg bid via intraperitoneal (IP) route for six weeks. Rats in the DMSO group received an IP injection of DMSO at a volume which was similar to that used in the CIL group with cilostazol bid for the same time period. At the end of six-week treatment, acethylcholine (ACh)-induced (endothelium dependent) relaxation responses of isolated rat aortic rings in organ bath were evaluated. Results: There was no statistically significant difference in the percent of relaxation in aortic rings between the control and DMSO groups. In the CIL group, relaxation responses to ACh concentrations of 3x10-9 Moles and higher were significantly higher, compared to the other two groups (p<0.05). Cilostazol treatment was observed to result in a response which led to a reduction of vascular tone beyond the basal tonus. This phenomenon became more evident in higher concentrations of ACh, representing a concentration-dependent augmentation of vasodilation in CIL group. Conclusion: In this study, the sensitivity of endothelium to ACh- induced vasodilatation increased in the rats receiving cilostazol treatment. We suggest that induction nitric oxide (NO) and prostacyclin (PG12) release by cilostazol may be the possible mechanisms of enhanced relaxation response of intact endothelium. Key words:

Özet

Amaç: Bu çalışmada, kronik silostazol tedavisinin sağlam endotelin vasküler reaktifliği üzerindeki etkileri araştırıldı. Çalışm a planı: Otuz adet erişkin erkek Wistar Albino cinsi sıçan, kontrol grubu (n=10), dimetilsülfoksid (DMSO) grubu (n=10) ve silostazol (CIL) grubu (n=10) şeklinde üç gruba ayrıldı. Kontrol grubundaki sıçanlara herhangi bir tedavi verilmedi. Silostazol grubunda altı hafta boyunca günde iki kez olmak üzere DMSO içinde çözünmüş haldeki silostazol 10 mg/kg dozunda intraperitoneal (İP) yoldan verildi. Dimetilsülfoksid grubunda bulunan sıçanlara, CIL grubundaki sıçanlara uygulanan silostazolün içinde çözündüğü hacme eşdeğer DMSO, aynı süre boyunca günde iki kez olacak şekilde İP olarak enjekte edildi. Altı haftalık tedavi sonrasında izole sıçan aort halkaları hazırlanarak organ banyosunda asetil kolin (ACh) aracılı (endotel bağımlı) gevşeme yanıtları incelendi. Bulgular: Kontrol ve DMSO gruplarındaki aort halkalarının gevşeme yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmedi. Silostazol grubunda 3x10-9 Mol ve bunun üzerindeki ACh konsantrasyonlarına karşı elde edilen gevşeme yanıtları, diğer iki gruba kıyasla, anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.05). Silostazol tedavisinin vasküler tonusta bazal tonusun bile altına inen gevşeme ile sonuçlandığı gözlemlendi. Bu fenomenin yüksek ACh konsantrasyonlarında daha belirgin hale geldiği ve CIL grubundaki vazodilatasyonda konsantrasyon bağımlı bir artış olduğu görüldü. Sonuç: Bu çalışmada silostazol tedavisi uygulanan sıçanlarda endotelin asetilkolin aracılı vazodilatasyona duyarlılığı arttı. Silostazol ile ortaya çıkan sağlam endotelin gevşeme yanıtındaki artışın muhtemel mekanizmasının nitrik oksit (NO) ve prostasik- lin (PGI2) salınımı olduğu düşünülmektedir. Anahtar sözcükler: