Changes in left ventricular function and geometry after aortic valve replacement in patients with severe aortic stenosis

Ciddi aort darlığı olan hastalarda aort kapak replasmanı sonrası sol ventrikül fonksiyon ve geometrisindeki değişiklikler

Mehmet ÇAKICI, Adnan UYSALEL, Mustafa ŞIRLAK, Ümit ÖZYURDA, Kemalettin UÇANOK, Bahadır İNAN, Sadık ERYILMAZ, Levent YAZICIOĞLU, Serkan DURDU, Ahmet Rüçhan AKAR

Abstract

Background: This study aims to evaluate the effects of different types and sizes of prostheses on the left ventricular function and geometry after aortic valve replacement (AVR) in patients with severe aortic stenosis. Methods: Eighty-five patients with severe aortic stenosis were studied in three groups [Group 1, mechanical AVR (n=31); Group 2, stentless biological AVR (n=34); Group 3, stented biological AVR (n=20)]. Left ventricular geometry and function were assessed by transthoracic echocardiography preoperatively and at six months after AVR. Primary endpoint of the study was the change in the left ventricular mass index (LVMI) at six months while secondary endpoints were the New York Heart Association (NYHA) functional class, transvalvular gradients, aortic valve space, left ventricular ejection fraction (LVEF) and diameters, septal thickness and indexed effective orifice area (IEOA).Results: A significant improvement in the NYHA functional class was seen in all groups at six months. Based on the echocardiographic evaluations at six months, there were no significant differences among the groups in terms of ΔLVEF (p=0.52), ΔLVEDD (p=0.24), ΔLVESD (p=0.86), Δseptal thickness (p=0.25). Indexed effective orifice area was significantly higher in stentless group, compared to the other groups (p=0.002). ΔLVMI was significantly greater in mechanical and stentless biological valves, compared to the stented biological AVR (p=0.042). When the patients with annulus size smaller than 25 mm were evaluated, it was shown that ΔLVMI was further decreased in stentless biological AVR, compared to the other groups (p=0.029).Conclusion: Although implantation of stentless biological AVR requires longer ischemic times, regression in the LVMI is more prominent in stented biological valves, particularly in patients with small aortic root.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, ciddi aort darlığı olan hastalarda, değişik tipte ve ölçekteki kapaklarla yapılan aort kapak replasmanlarının (AKR) sol ventrikül işlevleri ve geometrisi üzerine etkileri değerlendirildi. Çalışma planı: Ciddi aort darlığı tanısı olan 85 hasta üç gruba ayrılarak incelendi [Grup 1, mekanik AKR (n=31); Grup 2, stentsiz biyolojik AKR (n=34); Grup-3, stentli biyolojik AKR (n=20)]. Ameliyat öncesi ve AKR sonrası altıncı ayda sol ventrikül geometrisi ve işlevlerini değerlendirmek üzere transtorasik ekokardiyografi yapıldı. Çalışmanın birincil sonlanım noktası altıncı ayda sol ventrikül kütle indeks (SVKİ) değişiklikleri ve ikincil sonlanım noktaları NYHA (New York Heart Association) fonksiyonel sınıflaması, transvalvüler gradiyentler, aort kapak alanı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) ve çapları, septum kalınlığı ve efektif orifis alan indeksi (EOAİ) olarak belirlendi.Bulgular: Altıncı ayda NYHA fonksiyonel sınıfı tüm gruplarda anlamlı düzelme gösterdi. Altıncı aydaki ekokardiyografik değerlendirmelerde ΔSVEF (p=0.52), ΔSVDSÇ (p=0.24), ΔSVSSÇ (p=0.86), Δseptum kalınlığı (p=0.25) açısından gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu. Efektif orifis alan indeksi anlamlı olarak stentsiz grupta, diğer gruplara kıyasla, yüksek bulundu (p=0.002). ΔSVKİ’nin mekanik ve stensiz biyolojik kapaklarda, stentli biyolojik AKR’lere oranla daha ileri düzeyde olduğu saptandı (p=0.042). Anulus çapı 25 mm’nin altındaki hastalar değerlendirildiğinde, stentsiz biyolojik AKR’lerde, diğer gruplara kıyasla, ΔSVKİ’nin daha da belirgin düzeyde azaldığı gösterildi (p=0.029).Sonuç: Stentsiz biyolojik AKR’lerin implantasyonu için daha uzun iskemi süresi gerekmesine karşın, SVKİ’lerdeki gerileme, özellikle dar aort kökü olan hastalarda, stentli benzerlerine kıyasla, daha belirgindir.