A comparison of maximal oxygen uptake obtained from different tests in chronic obstructive pulmonary disease patients

Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda farklı yöntemlerle saptanan maksimal oksijen tüketim kapasitesinin karşılaştırılması

Alev GÜRGÜN, Pervin KORKMAZ EKREN, Hale KARAPOLAT, Sezai TAŞBAKAN, Özen KAÇMAZ BAŞOĞLU, Pelin ÖZDEMİR, Nur TÖREYİN, Feza BACAKOĞLU

Abstract

Background: This study aims to assess the correlation between maximal oxygen uptake (peakVO2) during cardiopulmonary exercise test (CPET) and peakVO2 obtained from incremental shuttle walking test (ISWT) in patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD) and to investigate their relationship with quality of life. Methods: Data of 38 stable COPD patients (35 males, 3 females; mean age 64.6±8.3 years; range 48 to 82 years) who completed outpatient pulmonary rehabilitation (PR) program and assessed by CPET and ISWT through treadmill test was retrospectively analyzed. Pulmonary rehabilitation was performed during eight weeks. PeakVO2 measured via breath-by-breath technique during CPET. PeakVO2 from ISWT distance was calculated by the formula “4.19+ [0.025x ISWT distance]”. Borg scale was used for the evaluation of dyspnea severity before and after PR, whereas St. George’s Respiratory Questionnaire was used for quality of life. Results: PeakVO2 on CPET were found 15.9±5.1 ml/min/kg before PR and 17.3±5.3 ml/min/kg after PR (p=0.001). The peakVO2 calculated with ISWT was 11.6±3.2 ml/min/kg before PR and 13.4±3.2 ml/min/kg after PR (p< 0.001). Incremental shuttle walking test distance increased from 296.1±128.9 meters to 367.1±129.1 meters (p< 0.001). A significant relationship between peakVO on CPET and calculated peakVO2 from ISWT before and after PR (p=0.001, p=0.005, respectively). A moderate positive correlation (r=0.50) and a weak correlation (r=0.449) were found before and after PR, respectively. Dyspnea was reduced and quality of life and walking distance were improved after PR. There were significant but weak correlations between activity, impact, total score of St. George’s Respiratory Questionnaire and peakVO2 on CPET before and after PR (p

Özet

Amaç: Bu çalışmada kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) olan olgularda kardiyopulmoner egzersiz testi (KPET) sırasında ölçülen maksimal oksijen tüketim kapasitesi (pikVO2) ile artan hızda mekik yürüme testinden (AHMYT) hesaplanan pikVO2 arasındaki ilişki değerlendirildi ve bunların yaşam kalitesiyle olan ilişkisi araştırıldı.Çalışmaplanı:Ayaktan pulmoner rehabilitasyon (PR) programını tamamlayan PR öncesi ve sonrasında yürüme bandıyla uygulanan KPET ve AHMYT ile değerlendirilen 38 stabil KOAH'lı hastanın (35 erkek, 3 kadın; ort. yaş 64.6±8.3 yıl; dağılım 48-82 yıl) verileri retrospektif olarak gözden geçirildi. Pulmoner rehabilitasyon sekiz hafta süresince uygulandı. PikVO2, KPET sırasında her soluk yöntemiyle ölçüldü. PikVO2 AHMYT mesafesinden "4.19+ [0.025x AHMYT mesafesi]" formülü ile hesaplandı. Hastaların PR öncesi ve sonrası dispne derecesi Borg skalasıyla, yaşam kalitesi ise St. George Solunum Anketi (SGRQ) ile değerlendirildi.Bul gu lar: PikVO değerleri KPET ile PR öncesi 15.9±5.1 ml/dk./kg, PR sonrası 17.3±5.3 ml/dk./kg (p=0.001) olarak ölçüldü. Artan hızda mekik yürüme testi ile hesaplanan PR öncesi pikVO2 değeri 11.6±3.2 ml/dk./kg iken, PR sonrası 13.4±3.2 ml/dk./kg (p< 0.001) idi. Artan hızda mekik yürüme test mesafesi 296.1±128.9 metreden 367.1±129.1 metreye yükseldi (p< 0.001). Pulmoner rehabilitasyon öncesi ve sonrasında AHMYT'den hesaplanan pikVO2 ile KPET ile saptanan pikVO2 arasında anlamlı ilişki olduğu (sırasıyla p=0.001 ve p=0.005) saptandı. Bu ilişkinin PR öncesi dönemde orta düzeyde pozitif (r=0.50), PR sonrasında ise zayıf (r=0.449) olduğu gözlendi. Pulmoner rehabilitasyon programından sonra dispnede azalma, yaşam kalitesinde ve yürüme mesafesinde artış saptandı. St. George Solunum Anketinin aktivite, etki, toplam skorlarıyla KPET ile saptanan pikVO2 arasında PR öncesi ve sonrası anlamlı fakat zayıf düzeyde ilişki bulundu (p< 0.05).So nuç: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olanlarda egzersiz kapasitesi değerlendirmesinde AHMYT kullanılabilir. Bu ucuz ve kolay uygulanabilir bir yöntem olmakla birlikte, daha objektif verilere ulaşmak için KPET tercih edilmelidir