Journals / Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi / 2019 / Cilt: 27 - Sayı: 1
Acute effects of manual therapy on respiratory parameters in thoracic outlet syndrome
- Pages
- 101–106
- DOI
- —
Abstract
Background: This study aims to investigate the acute effects of manualtherapy on pain perception and respiratory parameters in patients withthoracic outlet syndrome.Methods: The study included 10 patients with thoracic outlet syndrome(1 male, 9 females; mean age 31.3±9.0 years; range, 20 to 43 years).Patients were accepted in a single session of manual therapy involvingthe cervical spine and thorax. Stretching of scalene, upper trapezius,sternocleidomastoid, rectus abdominis, hip flexor muscles; and mobilizationof first rib, cervical and thoracic spine, sacroiliac joints and thorax wereapplied as manual therapy program. Pain perceptions of upper arm andneck were assessed with visual analog scale. Measurements were performedbefore and immediately after of a 30-minute session of manual therapy.Pulmonary function testing was performed with a spirometer. Respiratorymuscle strength (inspiratory and expiratory muscle strength, maximalinspiratory pressure and maximal expiratory pressure, respectively) wasmeasured. Respiratory muscle endurance was recorded using sustainedthreshold loading of 35% maximal inspiratory pressure.Results: There were no significant changes in any pulmonary functionparameters or maximal expiratory pressure following manual therapyintervention (p>0.05). However, maximal inspiratory pressure andrespiratory muscle endurance improved (p<0.05). Pain perceptions ofupper arm and neck reduced after treatment (p<0.05).Conclusion: A 30-minute single manual therapy session improvedinspiratory muscle strength and respiratory muscle endurance but notpulmonary function and expiratory muscle strength in patients withthoracic outlet syndrome. Manual therapy may facilitate functionalbreathing and support use of primary respiratory muscles moreeffectively together with rapid pain reduction. The long-term effects ofregular manual therapy on respiratory parameters should be investigatedafter surgical procedures.
Özet
Amaç: Bu çalışmada torasik çıkış sendromlu hastalarda manuel tedavinin ağrı algısı ve solunum değişkenleri üzerine akut etkileri araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya torasik çıkış sendromlu 10 hasta (1 erkek, 9 kadın; ort. yaş 31.3±9.0 yıl; dağılım, 20-43 yıl) dahil edildi. Hastalar servikal omurga ve toraksı kapsayan tek bir manuel tedavi seansına alındı. Manuel tedavi programı olarak skalen, üst trapez, sternokleidomastoid, rektus abdominis, kalça fleksör kaslarına germe; birinci kaburga, servikal ve torakal omurga, sakroiliyak eklem ve toraks mobilizasyonu uygulandı. Üst kol ve boynun ağrı algısı görsel analog ölçeği ile değerlendirildi. Ölçümler 30 dakikalık manuel tedavi seansının öncesinde ve hemen sonrasında gerçekleştirildi. Pulmoner fonksiyon testi spirometre ile yapıldı. Solunum kas kuvveti (inspiratuar ve ekspiratuar kas kuvveti; sırasıyla maksimum inspiratuar basınç ve maksimum ekspiratuar basınç) ölçüldü. Solunum kas enduransı, maksimal inspiratuar basıncın %35'inde, sabit eşik yükü kullanılarak kaydedildi. Bulgular: Manuel tedavi girişimi sonrasında pulmoner fonksiyon değişkenleri ve maksimum ekspiratuar basınçta anlamlı değişim yoktu (p>0.05). Buna karşın, maksimum inspiratuar basınç ve solunum kas enduransı arttı (p<0.05). Üst kol ve boyundaki ağrı algıları tedavi sonrasında azaldı (p<0.05). Sonuç: Torasik çıkış sendromlu hastalarda 30 dakikalık tek bir manuel tedavi seansı inspiratuar kas kuvvetini ve solunum kas enduransını artırırken pulmoner fonksiyon ve ekspiratuar kas kuvvetini artırmadı. Manuel tedavi hızlı ağrı azalması ile birlikte fonksiyonel solunumu ve primer solunum kaslarının daha etkili kullanımını kolaylaştırabilir. Cerrahi işlemlerden sonra düzenli manuel tedavinin solunum değişkenleri üzerine uzun dönem etkileri araştırılmalıdır.