Cilostazol induces angiogenesis and regulates oxidative stress in adose-dependent manner: A chorioallantoic membrane study

Silostazol, doza bağlı bir şekilde anjiyogenezi indükler ve oksidatif stresi düzenler:Bir koryoallantoik membran çalışması

Abstract

Background: In this study, we aimed to investigate the effects ofcilostazol on angiogenesis and oxidative stress using the chorioallantoicmembrane model. Methods: In this experimental study, the Ross 308 chick embryos wereused. The negative control group (n=10) received no intervention. Thepositive control group (n=10) consisted of eggs treated with epidermalgrowth factor for inducing angiogenesis. Three cilostazol groups weredesigned with 10-7 (n=10), 10-6 (n=10), and 10-5 (n=10) M concentrations.Each egg was punctured on the sixth day of incubation, and drugpellets were introduced to the positive control and drug groups at theprespecified doses. Vascular development was evaluated on the eighthday of application. The total oxidant status, total antioxidant capacity,and oxidative stress index levels were determined from albumen liquidsobtained with a syringe before and after drug application. Results: Lower oxidative stress index levels were obtained fromthe positive control and cilostazol groups compared to the negativecontrol albumens (p=0.001). The increments in vascular junctions andnewly developed vascular nodules were evaluated in drug-free anddrug-applied chorioallantoic membranes. The highest activity wasobtained in the 10-7 M concentration cilostazol group. An increasedangiogenic activity was detected in all drug groups in each concentrationcompared to the negative control group (p=0.001). Angiogenic activitywas similar in all the cilostazol-treated groups (p=0.43).Conclusion: Cilostazol has a positive stimulant effect on angiogenesisand it seems to suppress oxidative stress during embryonic growth.Cilostazol exerts these effects significantly and similarly at differentdoses.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, koryoallantoik membran modelindesilostazolün anjiyogenez ve oksidatif stres üzerine etkileriaraştırıldı. Çalışma planı: Bu deneysel çalışmada, Ross 308 tavuk embriyolarıkullanıldı. Negatif kontrol grubuna (n=10) müdahale edilmedi. Pozitifkontrol grubu (n=10), anjiyogenezi indüklemek için epidermal büyümefaktörü ile muamele edilmiş yumurtalardan oluşuyordu. Üç adetsilostazol grubu 10-7 (n=10), 10-6 (n=10) ve 10-5 (n=10) M konsantrasyonolacak şekilde tasarlandı. Her bir yumurta inkübasyonun altıncıgününde delinerek, ilaç pelletleri, belirtilen dozlarda pozitif kontrol veilaç gruplarına verildi. Uygulamanın sekizinci gününde damar gelişimideğerlendirildi. İlaç uygulamasından önce ve sonra şırınga ile eldeedilen albümin sıvılarından total oksidatif durum, total antioksidankapasite ve oksidatif stres indeksi düzeyleri belirlendi. Bulgular: Negatif kontrol albüminlerine kıyasla, pozitif kontrol vesilostazol gruplarında daha düşük oksidatif stres indeksi düzeyleri eldeedildi (p=0.001). İlaçsız ve ilaçlı koryoallantoik membranlarda vaskülerbağlantılardaki artış ve yeni gelişen vasküler nodüller değerlendirildi. Enyüksek aktivite 10-7 M konsantrasyonlu silostazol grubunda elde edildi.Negatif kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, her konsantrasyonda tümilaç gruplarında artmış anjiyojenik aktivite tespit edildi (p=0.001).Anjiyojenik aktivite silostazol ile tedavi edilen tüm gruplarda benzerdi(p=0.43). Sonuç: Silostazol anjiyogenez üzerinde olumlu bir uyarıcı etkiyesahip olup, embriyonik büyüme sırasında oksidatif stresi baskıladığıgörülmektedir. Silostazol, bu etkileri farklı dozlarda anlamlı düzeyde vebenzer şekilde göstermektedir.