Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 2
The Effect of Group Activity on Self-Perception in Children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder
- Pages
- 105–110
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To investigate the effect of group activities on self-perception of children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder. Material and Methods: Six individual diagnosed with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder, who were studying in 3rd and 4th grade, and taking medication, were included. The self-perception was assessed using the Piers-Harris Self-Concept Scale. Individual interviews were held with children to develop group activities according to their interests. Group activity was conducted with 6 children for 6 weeks, 1 hour per week. The Piers-Harris Self-Concept Scale was reapplied and the effect of the intervention was examined after the intervention. The results were analysed statistically. Results: All children participated in the study were boys. The average age was 9,33 ± 0,51. There was no statistically significant difference in the areas of happiness, anxiety, popularity, behavior and conformity, physical appearance, mental and school status of the Piers-Harris Self-Concept Scale between the pre and post assessments (p> 0,05). Conclusion: Although there were clinical improvements in self-perception, this difference was not reflected on the results. We think that group activities applied to children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder need long term follow-up studies supported by family self-awareness trainings.
Özet
Amaç: Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuklarda grup aktivitesinin benlik algısı üzerine etkisini incelemek idi. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza ilköğretim 3. ve 4. sınıfta okuyan Dikkat Eksikliği ve Hİperaktivite Bozukluğu tanısı olan ve ilaç kullanan 6 birey dâhil edildi. Benlik algısı Piers-Harris Öz Kavram Ölçeği ile değerlendirildi. Grup aktivitelerinin çocukların ilgi alanlarına göre oluşturulması için çocuklar ve aileleri ile bireysel görüşme yapıldı. 6 hafta boyunca 6 çocuk ile haftada 1 saat grup aktivitesi yapıldı. Piers- Harris Öz Kavram Ölçeği müdahale sonrasında tekrar uygulandı. Sonuçlar istatiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Çalışmamıza katılan 6 birey de erkekti. Yaş ortalamaları 9,33 ± 0,51 idi. İlk ve son değerlendirmelerde Piers-Harris Öz Kavram Ölçeğinin mutluluk, kaygı, popülarite, davranış ve uyma, fiziksel görünüm, zihinsel ve okul durumu alanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Tartışma: Bu çalışmamızda ilk ve son değerlendirme sonuçlarında benlik algısında önemli gelişmeler olmasına rağmen bu fark sonuçlara yansımamıştır. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklara uygulanan grup aktivitelerinin ailelere verilen benlik algısı eğitimleri ile desteklendiği uzun dönem takipler ile incelenen çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.