An Analysis of the Ancestry of Jesus According to the Gospels

İNCİLLERE GÖRE HZ. İSA’NIN ERKEK VE KADIN ŞECERELERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Abstract

In Christianity, one of the issues that is difficult to explain is Jesus’ ancestry. In Matthew, it can be observed that the family tree of Jesus goes back to David. (Matthew, 1/17) In Luke, it can be seen that the Archangel Gabriel came to Mary Magdelene and said: “You will conceive and give birth to a son, and you are to call him Jesus. He will be great and will be called the Son of the Most High. The Lord God will give him the throne of his father David”. (Luke, 1/31-32) We can note here the very important paradox of Christian theology: on the one hand, we see Jesus who was born of Mary, who herself became pregnant through God’s will and might; on the other hand, we see that despite being born without a father, he was connected with a specific lineage. One argument for this is that the gospels tried to link Jesus to a certain lineage in order to prove that he was the long awaited Messiah. The reason for this is that in the Judeo-Christian tradition, the long awaited Messiah will be a descendant of David. To show that Jesus, who was born without a father, was indeed the Messiah, the Gospels pointed to fourty-two ancestral links between Jesus and David. According to Christian theology, Jesus does not have a father. Mary had conceived due to the will and might of God through the Archangel Gabriel and thus Jesus was born. Therefore, Jesus’ birth is a divine miracle. On the one hand, accepting Jesus as the son of God, and on the other hand, saying that he has an ancestry that can be traced back to David, puts Christian theology in a bind, as these ideas are mutually exclusive. The only way for Christianity to get out of this paradox is to accept Jesus as a prophet and a submissive servant of God, and that Mary gave birth to him without a father being involved as it was due to the will and might of God that he came to be.

Özet

Hıristiyanlıkta açıklanması zor konulardan birisi de Hz. İsa’ya isnat edilennesep zinciridir Matta İncili’nde, Hz. İsa’nın Davud’a kadar varan bir şeceresinigörmekteyiz (Matta, 1/17). Luka İncili’nde de, Meleğin, Meryem’e gelerek,“Gebe kalıp bir oğlan doğuracaksın ve adını İsa koyacaksın, o büyük olacakona yüce Allah’ın oğlu denecek, Rab ona babası Davud’un tahtını verecek”(Luka, 1/32) dediğini okumaktayız. Burada Hıristiyan ilâhiyatının çok önemlibir paradoksunu müşahede etmekteyiz. Bir yanda, Tanrısal bir güçle hamilekalan Meryem’den doğan İsa’yı görüyoruz, diğer yandan da; Meryem’dendoğan İsa’ya, babası olmadığı halde bir babalık nesebi uydurulduğunugörmekteyiz. İncillerin Hz. İsa’ya isnat ettikleri nesep gayretinin gerisinde, Hz.İsa’nın Mesihliğinin ispatı endişesi olduğu tahmin edilmektedir. Çünkü YahudiHıristiyanGeleneğinde gelecek olan Mesihin, Davul soyundan gelmesibeklenmektedir. İşte bu beklenti, Hz. Meryem’den babasız doğan İsa’ya, kırk ikinesep zinciri ekleyerek, onun Mesihliğini ispat gayretine düşmektedir.Hıristiyan ilâhiyatına göre İsa’nın babası yoktur. Meryem, Melek (Cebrail’in)vasıtasıyla, Allahın kudretiyle hamile kalmış ve İsa doğmuştur. Onun doğumuilâhi bir mucizedir. İsa’yı bir yandan Allah’ın oğlu kabul etmek, diğer yandanda ona bir babalık nesebi ilave etmek, Hıristiyan ilahiyatının çok önemli birçıkmaz içinde bulunduğunu göstermektedir. Hıristiyanlığın bu paradokstankurtulmasının yegâne yolu, İsa’yı Allahın bir kulu ve peygamberi kabul ederek,onun babasız ilâhi kudretle, Hz. Meryem’den doğduğunu kabullenmeklemümkündür.