The Quality of Life in the Patients with Diabetic Foot Ulcers

ÖZLEM KUMAN TUNÇEL,Merve MERT,Hüseyin Aytaç ERDEM,Anıl Murat ÖZTÜRK,Arman VAHABİ,Gamze ŞANLIDAĞ,Ilgın YILDIRIM ŞİMŞİR,Meltem TAŞBAKAN IŞIKGÖZ

Abstract

Introduction: Diabetic foot ulcer (DFU), one of the complications of Diabetes Mellitus (DM), is the most common reason for the hospitalization of diabetic patients and leads to extremity amputations and increase in mortality. DFU brings an additional physical and emotional burden to the patients and affects their quality of life (QoL) negatively. This study was organized with the aim of comparing the anxiety, depression and QoL levels of DFU patients with diabetic patients without DFU due to the limited number of the studies investigating the QoL and mental health of DFU patients. Materials and Methods: One hundred and thirty-three patients followed up in the X University Faculty of Medicine Infectious Diseases and Clinical Microbiology Department and volunteered to participate in this cross-sectional study. Besides sociodemographic information, anxiety and depression levels were assessed by Hospital Anxiety Depression (HAD) Scale and QoL was measured by Short Form 36 (SF-36). Results: Among the 133 DM patients with a median age of 60 years, 83 patients were in the DFU group. Mean age (p= 0.006, t= -2.813) and male prevalence (p= 0.0002, χ²= 13.824) were higher in the DFU group. Only physical functioning scores were lower in the DFU group (p= 0.002, Z=-3.04) while comparing SF-36 and HAD scores between the two groups. All SF-36 subscale scores of both diabetic groups were lower than the Turkish normative values (p< 0.0001). Conclusion: Finding worse QoL in the aspect of physical functioning among DFU patients reveals the necessity of interventions that will improve the DFU patients’ QoL by increasing their physical functioning, besides medical and surgical treatments for foot ulcers. In our study, it was found that all diabetic patients had lower QoL than the normal population. This finding emphasizes the need for taking steps to improve the QoL of patients with DM and especially DFU.

Özet

Giriş: Diabetes Mellitus (DM) komplikasyonlarından biri olan diyabetik ayak yarası (DAY) diyabetik hastaların en sık hastaneye yatış nedenidir; ekstremite ampütasyonlarına ve mortalitede artışa neden olmaktadır. DAY, hastalara fiziksel ve emosyonel olarak ek bir yük getirmekte, yaşam kalitelerini olumsuz yönde etkilemektedir. Türkiye’de DAY hastalarının yaşam kalitesi ve psikolojik durumunu araştıran çalışma sayısının kısıtlı olması nedeniyle DAY hastalarının anksiyete, depresyon ve yaşam kalitesi düzeylerinin diyabetik, DAY olmayan hastalar ile karşılaştırılması amacıyla bu çalışma planlanmıştır. Materyal ve Metod: Kesitsel desendeki bu çalışmaya Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniği tarafından izlenmekte olan DM tanılı ve katılmaya gönüllü 133 hasta katılmıştır. Hastaların sosyodemografik bilgilerinin yanı sıra Hastane Anksiyete Depresyon (HAD) Ölçeğiyle anksiyete ve depresyon düzeyleri; Kısa Form-36 (SF-36) ile yaşam kaliteleri değerlendirilmiştir. Bulgular: Yaş ortancası 60 yıl olan 133 DM hastasının 83’ü DAY grubundaydı. DAY grubunda yaş ortalaması daha yüksek (p= 0.006; t= -2.813) ve erkek yoğunluğu daha fazlaydı (p= 0.0002; χ²=13.824). İki grup arasında SF-36 ve HAD puanları içinde sadece fiziksel fonksiyon puanının DAY grubunda daha düşük (p= 0.002; Z= -3.04) olduğu saptanmıştır. DAY grubu ile diğer diyabetli hastaların SF-36 alt ölçek sonuçları Türkiye norm değerleri ile karşılaştırıldığında iki grupta da katılımcıların tüm alt ölçekler açısından Türkiye normlarından düşük puanlarının olduğu saptanmıştır (p< 0.0001). Sonuç: DAY olan hastaların diğer DM hastalarından fiziksel fonksiyonlar açısından yaşam kalitelerinin daha kötü olduğunun saptanması, DAY hastalarının tedavisinde ayak yarasına yönelik medikal ve cerrahi tedaviler yanında fiziksel fonksiyonlarını ve buna bağlı olarak yaşam kalitelerini geliştirecek girişimlerde de bulunulması gerektiğini göstermektedir. Çalışmamızda Türkiye norm değerleri ile karşılaştırıldığında tüm diyabetik hastaların, genel popülasyona kıyasla her alanda yaşam kalitelerinin daha düşük olduğu bulunmuştur. Bu durum DM hastalarının ve özellikle DAY’ı olan hastaların yaşam kalitelerinin iyileştirilmesi için bazı adımlar atılması gerektiğini vurgulamaktadır.