Periodontitis Hastalarında Dinamik Tiyol/Disülfid Homeostazının Değerlendirilmesi

Evaluation of Dynamic Thiol/Disulphide Homeostasis in Patients with Periodontitis

Abstract

Amaç: Tiyoller, sülfhidril grubuna sahip antioksidan organik bileşiklerdir. Dinamik tiyol/disülfid homeostazı, oksidatif stresin bir belirteci olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, evre III-derece C jeneralize periodontitisli hastalarda tiyol ve disülfid düzeylerini belirlemek ve klinik periodontal parametrelerle [sondalamada kanama (SK), klinik ataçman kaybı (KAK), sondalamada cep derinliği (CD)] biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 48 kişi dahil edildi (Kontrol n+23, periodontitis n=25). Grupların SK, KAK ve CD değerleri cerrahi olmayan periodontal tedaviden önce ve sonra kaydedildi. Tiyol disülfid homeostazı otomatik ve yeni bir spektrofotometrik yöntemle değerlendirildi. Disülfid/toplam tiyol, disülfür/doğal tiyol ve doğal tiyol/toplam tiyol yüzdeleri hesaplandı. Bulgular: Periodontitis grubunun klinik periodontal parametreleri tedaviden önce yüksekti (p<0,01) ve tedaviden sonra anlamlı olarak azaldı (p<0,05). Periodontitis grubunda tiyol düzeyleri anlamlı olarak düşüktü (p<0,05) ve disülfid düzeyleri anlamlı olarak yüksekti (p<0,05). Doğal tiyol ve toplam tiyol ile tüm klinik periodontal parametreler arasında anlamlı bir negatif korelasyon vardı (p<0,05). Tedaviden önce % disülfid/tiyol oranları ile tüm klinik periodontal parametreler arasında anlamlı pozitif korelasyon vardı (p<0,05). Sonuç: Periodontitisin şiddeti ile toplam serum tiyol ve disülfid düzeyleri arasında bulunan anlamlı korelasyon, periodontitisin etyopatogenezinde oksidatif stresin varlığı hipotezini desteklemektedir.

Özet

Objective: Thiols are antioxidant organic compounds with sulfhydryl group. Dynamic thiol/disulphide homeostasis is considered a marker of oxidative stress. This study aimed to determine disulphide and thiol levels in patients with generalised stage III grade C periodontitis and to investigate the relationship between biochemical and clinical periodontal parameters, namely, bleeding on probing (BOP), clinical attachment level (CAL) and probing pocket depth (PPD). Materials and Methods: Forty-eight individuals participated in the study (control, n=23; periodontitis, n=25). BOP, CAL and PPD values of the groups were recorded before and after non-surgical periodontal treatment. Thiol disulphide homeostasis was assessed by an automatic and a new spectrophotometric method. Percentages of disulphide/total thiol, disulphide/native thiol and native thiol/total thiol were calculated. Results: The clinical periodontal parameters of the periodontitis group were higher (p<0.01) before treatment and lowered significantly after the treatment (p<0.05). Thiol levels were significantly lower (p<0.05) and disulphide levels were significantly higher in the periodontitis group (p<0.05). A significant negative correlation was found between native thiol and total thiol with all clinical periodontal parameters (p<0.05). A significant positive correlation was noted between % disulphide/thiol ratios with all clinical periodontal parameters before treatment (p<0.05). Conclusion: A significant correlation between the severity of periodontitis and serum total thiol and disulphide levels supported the hypothesis of oxidative stress in the etiopathogenesis of periodontitis