The Effect of Polishing Pastes On Color Stability of Provisional Materials Prepared by Different Methods

Polisaj Patlarının Farklı Yöntemler İle Hazırlanan Geçici Materyallerin Renk Stabilitesine Olan Etkisi

Abstract

Background: This study aimed to investigate the effect of polishing pastes on the color stability of provisional materials used with different methods. Methods: 90 samples of 18x15x2 mm dimensions were prepared from the provisional materials. Polymethyl methacrylate (PMMA) and bis-acrylic composite resin samples were prepared with using with teflon mold, CAD/CAM PMMA samples were prepared with using the precision cutting device. After shaping, the excess was removed with carbide bur and all samples were finished with 600 grid sandpaper. Samples were divided into 3 groups (n=10). Surface treatment wasn’t applied to the first group samples. The universal polishing paste was applied to second group and diamond paste was applied to third group. The baseline L, a, b values of the samples were measured after 24 hours in distilled water. All samples were put into a coffee solution for 6 days and ∆E (color change) value was calculated by measuring the color measurement again. Data were analyzed with two-way ANOVA and Tamhane post hoc test was used to determine differences between groups (p<0.05). Results: The ∆E value of the provisional materials used with different methods was statistically significant. The PMMA powder liquid blended product had the lowest ∆E value while the highest ∆E value was found in bis-acrylic composite resin. However, different polishing pastes did not affect ∆E value. Conclusion: In a long time provisional usage required cases, the choice of material affects color stability more than surface treatment.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı geçici yapım teknikleri ile kullanılan geçici materyallerinin renk stabilitelerine polisaj patlarının etkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Üç farklı yöntemle kullanılan geçici materyalinden 90 adet 18x15x2 mm boyutlarında örnekler hazırlanmıştır. Polimetil metakrilat (PMMA) ve bis-akrilik kompozit rezin örnekler teflon kalıp yardımı ile, CAD/CAM PMMA örnekler hassas kesme cihazı yardımı ile hazırlanmıştır. Örneklerin şekillendirilmesinin ardından fazlalıklar canavar frez ile kaldırılmış ve tüm örnekler 600 grid su zımparası ile zımparalanmıştır. Daha sonra her materyalden örnekler 3 gruba (n=10) ayrılmıştır. Birinci gruptaki örneklere yüzey işlemi uygulanmamıştır. İkinci gruptaki örneklere universal polisaj patı ve üçüncü gruptaki örneklere elmas içerikli pat uygulanmıştır. Distile suda 24 saat bekletmenin ardında örneklerin başlangıç L, a, b değerleri ölçülmüştür. 6 gün kahve solüsyonunda bekletilmiş ve tekrar renk değerleri ölçülerek ∆E (renk değişimi) değeri hesaplanmıştır. Elde edilen veriler iki yönlü ve tek yönlü ANOVA ile değerlendirilmiş, gruplar arası farkların tespiti için Tamhane post hoc testi yapılmıştır (p<0.05). Bulgular: Faklı yöntemle kullanılan geçici materyallerinin ∆E değeri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. PMMA toz likit karıştırmalı üründe en düşük ∆E değeri bulunurken en yüksek ∆E değeri bis- akrilik kompozit rezinde bulunmuştur. Ancak farklı polisaj patlarının ∆E değerine etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç: Uzun dönem kullanılması planlanan sabit geçicilerde, renk stabilitesine, materyal seçimi uygulanacak yüzey işleminden daha fazla etki etmektedir.