Ratlarda tekrarlayan konküzyonların bilişsel fonksiyonlar üzerine etkisi

DOĞA GÜRKANLAR,İlker COVEN,ŞABAN REMZİ ERDEM,Özlem ÖZEN,Şebnem KOSDAK,Cem YILMAZ,Engin YÜCEL,Nur ALTINÖRS

Abstract

Aim: In this study, we aimed to investigate the effect of repetitious concussions on the spatial learning and memory function in rats. Material and Methods: 46 adult, male Sprague-Dawley rats were assigned to three homogenous groups by stratified random sampling according to their basal performance during the first four days of the Morris water maze (MWM), as Control (n=10), Sham (n=10) and Concussion (n=26) groups. On the 12th day, the MWM experiment was repeated to evaluate the memory function. Rats in the concussion group were then subjected to the first head trauma. Some of the trauma-applied rats were sacrificed for histopathological examination 4 hours (n=4) and 24 hours (n=3) after the trauma. The spatial memory function of the rest of the rats was re-evaluated by MWM on the 20th day. Some of the rats were then subjected to the second head trauma (n=13), four of which were then sacrificed at the 4th hour, and three of which were sacrificed at the 24th hour. On the 27th day, six rats that had received single concussion and the remaining six that had received two concussions were re-evaluated for retention development by the third MWM experiment. Results: Escape latency curves showed a decrease in Sham and Control groups on the 20th and 27th days, and an increase in concussion group on the 20th day but no statistical significance was found between the groups. Conclusion: Repetitious concussions did not significantly affect spatial learning-memory functions in rats, and may lead to a counter-adaptive mechanism against concussive injury.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, sıçanlarda tekrarlayan konküzyonların uzaysal öğrenmebellek işlevine olan etkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntem ve Gereç: Bu çalışmada kırk altı adet erişkin, erkek Sprague-Dawley sıçan kullanıldı. Sıçanlar, ilk 4 gün boyunca Morris su labirenti (MSL) aracılığıyla saptanan bazal uzaysal öğrenme düzeyleri (kaçış latansı) esas alınarak tabakalı randomize örnekleme ile homojen gruplara ayrıldılar: 1- Kontrol (n=10), 2- Sham (n=10), 3- Konküzyon (n=26). MSL deneyi 12. günde, retansiyon (bellek) gelişiminin test edilmesi amacıyla tekrarlandı. Ardından konküzyon grubundaki 26 hayvana ilk kafa travması uygulandı. Kafa travmasını takiben sıçanların dördü dört saat, üçü de 24 saat sonra sakrifiye edildiler. 20. günde MSL deneyi tekrar edildi. Daha sonra konküzyon grubundaki 13 hayvana ikinci kez kafa travması uygulandı. Bunlardan dördü dört saat, üçü de 24 saat sonra sakrifiye edildi. Ardından, tek konküzyon uygulanmış olan altı sıçan ile iki konküzyon uygulanmış olan altı sıçan 27. günde üçüncü retansiyon deneyi ile tekrar değerlendirildi. Bulgular: Kaçış latans eğrileri 20. ve 27. günlerde sham ve kontrol grubunda azalma eğiliminde iken 20. günde konküzyon grubunda artma eğiliminde idi. Ancak gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç: Uygulanan deneysel modele göre, tekrarlayan kafa travmaları sıçanlarda uzaysal öğrenme-bellek işlevini belirgin biçimde etkilememiştir.