Bos kaçağı oluşturulan rat modelinde fenitoin sodyumun dura mater iyileşmesi üzerine etkileri

Ertan ERGUN,GÖKHAN KURT,Mehmet TONGE,Hamit AYTAR,Murat TAŞ,Kemali BAYKANER,Necdet ÇEVİKER

Abstract

AIm: Cerebro-spinal fluid (CSF) leakage caused by defects on the dura mater after trauma or some neurosurgical interventions is an important issue. In this study, we investigated the effects of local and systemic use of phenytoin sodium on dural healing. Ma terIal and Methods: Thirty-six male Wistar rats were divided into control, local phenytoin and systemic phenytoin groups with 12 rats in each. For each group, a dura defect was created at thoracic segment. Subjects were sacrificed at following 1st and 6th weeks and damaged segments were isolated. The results were compared histopathologically by Hematoxylin-Eosin and Masson-Trichrome staining. Criteria for the rate of collagen, neovascularization, and granulation formation were assessed semi quantitatively according to the histological assessment scale modified by Ozisik et al. Results: Better healing was achieved in the systemic and local phenytoin groups than in the control group. The level of healing was significantly higher in the systemic group in both early and late periods than in other groups (p<0.01). The level of healing in the late-local group was also statistically significantly higher than that in the control group. ConclusIon: We observed that both systemic and local uses of phenytoin sodium (especially systemic) have positive effects on dura healing.

Özet

AMAÇ: Travma veya bazı nöroşirürjikal girişimler sonrası dura materde oluşan defektlerden kaynaklanan beyin omurilik sıvısı (BOS) kaçağı önemli bir durumdur. Bu çalışmada, lokal ve sistemik fenitoin sodyum kullanımının dura iyileşmesindeki etkilerini inceledik. YÖNTEM ve GEREÇLER: Otuz altı erkek Wistar rat, her grupta 12’şer adet olacak şekilde kontrol, lokal fenitoin ve sistemik fenitoin gruplarına ayrıldı. Her grupta torakal segmentte dura defekti oluşturuldu. Denekler, takip eden 1. ve 6. haftalarda sakrifiye edildi ve hasarlı segmentler izole edildi. Sonuçlar histopatolojik olarak Hematoksilen-Eosin ve Masson-Trikrom boyama ile karşılaştırıldı. Kollajen, neovaskülarizasyon ve granulasyon formasyonu kriterleri Özışık ve ark. tarafından modifiye edilmiş histolojik değerlendirme skalasına göre semi-kantitatif olarak değerlendirildi. BULGULAR: Sistemik ve lokal fenitoin gruplarında kontrol grubuna göre daha iyi iyileşme elde edildi. Sistemik gruptaki iyileşme düzeyi, diğer gruplara göre hem erken hem geç dönemde belirgin olarak daha iyi idi (P<0,01). Lokal-geç dönem grubundaki iyileşme düzeyi de kontrol grubuna göre istatistiksel olarak belirgin derecede yüksek idi. SONUÇ: Fenitoin sodyumun hem sistemik, hem lokal kullanımda (özellikle sistemik) dura iyileşmesinde olumlu etkileri olduğunu gözlemledik.