THE IMPACT OF FAIR VALUE ACCOUNTING ON EARNINGS PERSISTENCE

Abstract

In this study; the relationship between use of fair value at different hierarchy levels and earnings persistence has been examined. For this purpose, 224 bank years consisting of 32 deposit banks operating in Turkey in the 7 year period between 2013 and 2019 were analyzed through the explanations regarding the fair value and fair value hierarchy in the independent audit reports.The main assumption of the study is that, the financial assets of deposit banks, which they valued with Level 1 inputs, increase the earnings persistence. It is assumed that Level 2 and Level 3 inputs decrease the persistence of earnings, since they are more subjective and allow measurement errors and earnings management practices. In addition, such factors as bank size, deposit ratio, equity ratio and loan ratio, which are considered to have an impact on earnings persistence, other than using fair value accounting, are included in the analysis as control variables. The findings show that financial assets valued with Level 1 inputs increase the earnings persistence, while financial assets valued with Level 2 inputs decrease the earnings persistence. A statistically significant relationship was not found between financial assets valued with Level 3 inputs and earnings persistence.

Özet

Bu çalışmada farklı hiyerarşi düzeylerinde gerçeğe uygun değer kullanımı ile kazanç kalıcılığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu amaçla, 2013 ve 2019 yılları arasındaki 7 yıllık dönemde Türkiye’de faaliyet gösteren 32 mevduat bankasından oluşan 224 banka yılı, bağımsız denetim raporlarında yer alan gerçeğe uygun değer ve gerçeğe uygun değer hiyerarşisine yönelik açıklamalar üzerinden analiz edilmiştir. Çalışmanın temel varsayımı, mevduat bankalarının Seviye 1 girdileri ile değerledikleri finansal varlıklarının kazanç kalıcılığını arttırdığı yönündedir. Seviye 2 ve Seviye 3 girdilerinin ise daha öznel olması, ölçüm hatalarına ve kazanç yönetimi davranışlarına izin vermesi nedeniyle kazanç kalıcılığını düşürdüğü varsayılmıştır. Ayrıca gerçeğe uygun değer muhasebesi kullanımı dışında kazanç kalıcılığına etki edebileceği düşünülen banka büyüklüğü, mevduat oranı, özkaynak oranı ve kredi oranı kontrol değişkenleri olarak analize dâhil edilmiştir. Elde edilen bulgular, Seviye 1 girdileri ile değerlenen finansal varlıkların kazanç kalıcılığını arttırdığını, Seviye 2 girdileri ile değerlenen finansal varlıkların ise kazanç kalıcılığını düşürdüğünü göstermektedir. Seviye 3 girdileri ile değerlenen finansal varlıklar ile kazanç kalıcılığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.