THE CRIME OF VAGRANCY

Abstract

Begging is a problem that we frequently witness in society. The regulation on this problem is included in the Turkish Penal Code (TCK) and Misdemeanor Law (KK). According to the Turkish Penal Code, the crime of begging is to use another person as an intermediary and cause the crime to be committed. According to the Turkish Minor Offences Act, the misdemeanor of begging constitutes a crime by begging himself. In our study, first of all, the act of begging will be evaluated in the context of TCK and KK. In this context, the elements of the crime of begging in TCK article 229 will be examined and the subject will be evaluated within the framework of current examples and judicial decisions. The related crime type will be discussed in terms of similarities and differences with other crimes by comparing with the regulation of KK article 33.

Özet

Dilencilik, toplumda sık sık şahit olduğumuz bir sorundur. Bu sorun ile ilgili düzenlemeye TCK ve KK’de yer verilmiştir. TCK’ye göre dilencilik suçu, bir başkasını araç olarak kullanıp suçun işlenmesine sebebiyet verilmesidir. KK’ye göre ise dilencilik kabahati kişinin bizzat kendisinin dilenmesi ile suçu oluşturmaktadır. Çalışmamızda, öncelikle dilencilik fiili TCK ve KK bağlamında değerlendirilecektir. Bu kapsamda TCK m.229 yer alan dilencilik suçunun unsurları incelenerek konu güncel örnekler ve yargı kararları çerçevesinde değerlendirecektir. İlgili suç tipi, KK m.33 düzenlemesi ile karşılaştırılacak, başka suçlarla benzer ve farklı yönleri ele alınacaktır.