Dictionaries of Bashkir Language

Abstract

Dictionaries are the basic sources that convey vocabulary to another period of time. They vary in accordance with the spelling purposes. Initially, they were primarily written in relation with people for knowing and introducing them. While sustaining this main purpose, in time, they have inclined to analyze the people and the language they speak. In addition to becoming a museum of a culture, dictionaries can make it possible to analyze the culture properly. Certainly, with the exception of Dīwān lughat at-Turk and other monumental dictionaries that have been written in the following centuries, 19th and 20th centuries became important for Turkish lexicography when lexicography practice and principles increased significantly. Dictionaries of some Turkish communities that found the chance of developing literary language in late eras, reveal themselves in 19th century. In this study, information is given about dictionaries in which Bashkir word phrases in 19th century, their contents and features have been identified to a certain extend. Dictionaries have been classified according to their kinds in seven main titles. The information on dictionaries that are known but could not be reached has been given under the related title. The dictionaries written in 19th century are mostly bilingual. As Bashkir language became a literary language in 20th century, explanatory and spelling dictionaries have been published. It has been observed that linguistic dictionaries were published with the constitution of written language. After the written language process, term dictionaries firstly take place in basic sciences and then other science and art branches intensely. Dictionaries that reflect national world more clearly such as antroponomical dictionaries are seen more frequently after the Soviet period.

Özet

Sözlükler, bir dilin söz varlığını başka bir zamana taşıyan temelkaynaklardır. Yazılış amaçlarına göre çeşitlenirler. İlk olarak halklarlailişki kurma, onları tanıma ve tanıtma maksatları ile yazılmışlardır.Bu temel amaç korunurken zaman içerisinde halkları ve konuştuklarıdili tahlil etmeye doğru bir yöneliş gösterirler. Kültürün derli toplutahlilini de sözlükler üzerinden yapmak mümkün olurken sözlüklerde kültürün müzeleri hâline gelirler. Elbette Dîvânu Lugâti’t-Türk vesonraki yüzyıllarda yazılmış abidevi sözlükleri hariç tutarak sözlükçülükilkelerinin ve uygulamalarının arttığı 19. yy. ve sonrası Türk sözlükçülüğüiçin önemli bir tarih olmuştur. Edebî dil olma imkânını geç dönemdeyakalamış olan, bir başka deyişle lehçeleşme sürecine giren kimi Türktopluluklarının söz varlığını içeren sözlükler, özellikle 19. yüzyıldakendilerini gösterirler. Bu çalışmada da 19. yy. ve sonrasında Başkurtsöz unsurlarının belli oranda tespit edildiği sözlükler, bunların içeriğive niteliği hakkında bilgiler verilmiştir. Sözlükler, türlerine göre yedibaşlık altında sınıflandırılmıştır. Bilinen ancak ulaşılamayan sözlüklerinkünyeleri ise ilgili başlık altında sunulmuştur. 19. yy.da yazılan sözlüklerçoğunlukla iki dilli sözlüklerdir. 20. yy.dan itibaren Başkurtçanın edebîdil olarak tesisi sonucunda açıklamalı sözlükler ve yazım sözlükleriyayınlanır. Yazı dilinin tesisi gerçekleştikten sonra dil bilimsel sözlüklerinyayınlandığı görülür. Terim sözlükleri ise yazı dili sürecinin ardındanönce temel bilimlerde daha sonra ise diğer bilim veya sanat alanlarındaoldukça yoğundur. İsimler sözlüğü gibi millî dünyanın daha belirgin yansıdığı sözlükler, Sovyet sonrasında daha sık görülür.