Özefagus malinitelerine bağlı disfajilerin palyatif tedavisinde kendi kendine açılabilen metal stent uygulaması

Self expanding metal stents for palliation of dysphagia due to esophageal malignancies

Ahmet DOBRUCALI,Mustafa ÖZGÜROĞLU,osman gökhan demir,Tayfun KARAHASANOĞLU,Hülya UZUNİSMAİL,Hayrettin CEBECİ,Ergun OKTAY,İsmail DİNÇ

Abstract

Fourteen patients with malignant inoperable esophageal obstruction (carcinoma of the esophagus n=4, carcinoma of the esophagogastric junction n=5, tumor recurrence at the esophagogastrostomy and esophagojejunostomy zone n=3, lung cancer infiltrating into the esophagus n=2 one with a large bronchoesophageal fistula-) and high grade dysphagia were treated with self-expanding metal stents (Litinol stents-Esophacoil, Ultraflex-wall stents and Ultraflex-covered wall stent). The degree of palliation was expressed as a dysphagia score (0-4) before and after stent insertion. Stents were inserted under endoscopic and fluoroscopic control. They were placed successfully and without severe complications in all patients. The dysphagia score decreased significantly from a mean of 3.6 ± 0.6 to a mean of 1.4 ± 0.7 after stent insertion (p<0.05). Four patients experienced recurrent dysphagia (tumor ingrowth into stent n=3, food impaction n=1) and they were treated with an endoscopic intervention (desobliteration n=1, over stenting n=1, balloon dilation n=2). At the end of the study, five patients were alive and nine patients were ceased, with a mean survival of 4.7 months (3-8 months). In conclusion; self expanding metal stents provide rapid, safe and very effective palliation for patients with esophageal obstruction due to inoperable cancer.

Özet

İnoperabl özefagus tümörü nedeniyle disfaji gelişen 14 hasta (4 hastada özefagus karsinomu, 5 hastada özofagogastrik bileşke tümörü, 3 hastada özofagogastrostomi ve özefagojejunostomi hattında tümör nüksü, 2 hastada, biri geniş bronkoözofajial fistülle birlikte olan, özefagusa infiltre akciğer tümörü mevcuttu) kendi kendine açılan metal stentlerle tedavi edildi (Litinol stent-Esophacoil, Ultraflex-wall stent ve Ultraflex-covered stent). Elde edilen palyasyonun derecesi, tedavi öncesi ve sonrasında skorlanan disfaji şiddeti (0-4) karşılaştırılarak saptandı. Stent implantasyonu endoskopik ve floroskopik kontrol altında yapıldı. Hastaların tümünde işlem ciddi bir komplikasyon gelişmeden başarıyla gerçekleştirildi. Stent takılan hastalarda disfaji skorunun anlamlı ölçüde azaldığı görüldü (tedavi öncesi; 3.6 ± 0.6, tedavi sonrası; 1.4 ±0.7 p< 0.05). Takip edilen hastaların 4'ünde disfajinin tekrarladığı tespit edildi (1 hastada gıda ile, 3 hastada tümörün stent içine doğru büyümesi nedeniyle). Bu hastalardaki disfaji endoskopik yolla tedavi edildi (Bir hastada gıdanın uzaklaştırılmasıyla, 2 hastada balon dilatasyonu yapılarak ve bir hastada da mevcut stentin içinden ikinci bir stent takılarak). Çalışma sonunda 5 hasta halen yaşamaktaydı, 9 hasta ise stent takıldıktan ortalama 4.7 (3-8) aylık bir süre sonra vefat etmişti. Sonuç olarak; kendi kendine açılabilen metal stentler, inoperabl tümörlere bağlı özefagus obstrüksiyonu olan hastalarda hızlı, güvenli ve oldukça etkili bir palyasyon sağlamaktadır.