Journals / Turkish Journal of Gastroenterology / 2013 / Cilt: 24 - Sayı: 3
İkinci bakış endoskopisinin erken mide kanserinin endoskopik submukozal diseksiyonunda rolü
- Pages
- 218–223
- DOI
- —
Abstract
Background/aims: Delayed bleeding is a major complication of endoscopic submucosal dissection. Second-look endoscopy is routi- nely performed in most hospitals to reduce the possibility of delayed bleeding without solid evidence to support this practice. The aim of this study was to evaluate whether second-look endoscopy prevents delayed bleeding, and to verify clinicopathological featu- res of delayed bleeding in order to identify lesions that may benefit from a second-look endoscopy. Materials and Methods: We in- vestigated 392 lesions in 388 patients who underwent endoscopic submucosal dissection for early gastric cancer from January 2006 to July 2011. Clinically evident bleeding from mucosal defects 24 hours after endoscopic submucosal dissection was considered de- layed bleeding. Data including characteristics of patients, lesions, and procedures were reviewed. Furthermore, the rate of delayed bleeding before and after second-look endoscopy, performed within three days of endoscopic submucosal dissection, was investiga- ted to determine the utility of second-look endoscopy. Results: Delayed bleeding was evident in 12 of 392 lesions (3,1%), all of which achieved endoscopic hemostasis. The only significant factor predicting delayed bleeding was a resected specimen size of over 40 mm (OR=6,200, 95% CI=1,912 – 20,108). Delayed bleeding occurred more frequently prior to the second-look endoscopy (p=0,022). Conc- lusions: In our endoscopic submucosal dissection data about early gastric cancer, it is too early to conclude that second-look endos- copy is not a valuable procedure, and second-look endoscopy may be useful for preventing post-endoscopic submucosal dissection bleeding, especially in resected specimens greater than 40 mm in size
Özet
Giriş ve Amaç: Endoskopik submukozal diseksiyonun majör bir komplikasyonu gecikmiş kanamadır. Yapılması yönünde geçerli kanıtlar olmasa da birçok hastanede gecikmiş kanama ihtimalini azaltmak amacıyla ikinci bakış endoskopisi yapılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, gecikmiş kanamanın önlenmesinde ikinci bakış endoskopisinin rolünü araştırmak ve bu kanamaların kliniko- patolojik rolünü değerlendirerek hangi lezyonların gecikmiş kanamaya neden olduğunu tanımlamaktır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2006'dan Temmuz 2011'e kadar 388 hastada erken gastrik kanser için endoskopik submukozal diseksiyon yapılan 392 lezyon araş- tırıldı. Endoskopik submukozal diseksiyondan 24 saat sonra, mukozal defektlerden olan klinik olarak bariz kanamalar gecikmiş kanama olarak değerlendirildi. Hastaların, lezyonların ve prosedürlerin özellikleri gözden geçirildi. Ayrıca, ikinci bakış endosko- pisinin rolünü belirlemek amacıyla, bundan önce ve 3 gün sonra yapılan endoskopi ile de sonraki gecikmiş kanamalar araştırıldı. Bulgular: Gecikmiş kanama, 392 lezyonun 12'sinde (%3,1) gerçekleşti ve hepsinde de endoskopik hemostaz sağlandı. Gecikmiş ka- namayı öngören tek risk faktörü rezeke edilen spesimenin 40 mm'den büyük olmasıdır (OR=6,200, 95% CI=1,912-20,108). Gecik- miş kanama çoğunlukla ikinci bakış endoskopisinden önce olmuştur (p=0,022). Sonuç: Erken gastrik kanser için endoskopik sub- mukozal diseksiyon yapılan vakalarda ikinci bakış endoskopisinin yararı olmadığını söylemek için erken olmakla birlikte, özellik- le rezeke edilen spesimenin 40 mm'den büyük olduğu durumlarda ikinci bakış endoskopisi gecikmiş kanamayı önlemek için yarar- lı olabilir