A randomized prospective trial comparing results of different therapeutic regimens in the treatment of duodenal ulcer and Helicobacter pylori infection

Özet

Helicobacter pylori, duodenal ülser gelişmesinde majör bir faktör olarak düşünülmektedir. İyileşmiş du¬odenal ülserin uzun süreli remisyonu H. pylori eradikas-yonu ile açıkça ilişkilidir. Fakat H. pylori'nin eradikas-yonu zordur ve başarılı bir tedavi, iki veya daha fazla antimikrobial ilacın ilavesini gerektirir. Bu çalışmanın amacı, duodenal ülserin ve H. pylori infeksiyonunun te¬davisinde değişik tedavi rejimlerini karşılaştırmaktır. Duodenal ülserli 125 hasta çalışmaya alındı. Her hasta¬nın korpus, antrum ve bulbusundan çok sayıda endosko-pik biyopsiler elde edildi. Biyopsi kesitleri, mukozal inf-lamasyonu ve H. pylori'yi göstermek için sırasıyla hema-toxylin-eosin ve Warthin-Starry ile boyandı. Hastalar beş değişik tedavi rejiminden birini alacak şekilde ran¬domize edidi; (1) famotidine, (2) omeprazole ve amoxicil-lin (OA), (3) bismuth (480 mg/g, 1 ay), metronidazole ve amoxicillin (DMA), (4) omeprazole ve clarithromycin (OC), (5) omeprazole, amoxicillin ve clarithromycin (OAC), (omeprazole 40 mg Ig, amoxicillin 2 gig, clarith¬romycin 1 gig dozunda ve 15gün süreyle verildi.) Teda¬vi bitiminde, iki ve altı ay sonra incelemeler tekrarlandı. DMA (%76) ve OAC (%81) gruplarında ülser iyileşme oranları daha yüksekti (p 0.05). En düşük eradikasyon oranı (%£1) OA grubundaki hastalarda görüldü. Asit sekresyonunun famotidinle devamlı supresyonu, düşük iyileşme (%47) ve yüksek nüks (%50) oranları nedeniyle başarısızdı.