Farklı tedavilerde iyileşen duodenum ülserlerindeki epitelyal ve subepitelyal değişikliklerin verilen tedavi ile ilişkisi

Özet

Bu çalışmada iyileşmiş duodenum ülserlerinde iyileşme sonrası skar dokularındaki histopatolojik değişikliklerin, uygulanan ilaç tedavisi ile ilişkisi araştırılmıştır. 72 hasta dört ayrı tedavi grubuna ayrıldılar (Bizmut, Ranitidin, Omeprazol ve Sukralfat). Her hastada epitel hücrelerinin histolojik matüritesi, bağ dokusunun patterni, inflamasyonun şiddeti ve inflamasyonun aktivitesi ile birlikte tedavi öncesi ve sonrası H. pylori durumları belirlendi. Bizmut ve Omeprazol gruplarında iyileşmenin kalitesi anlamlı olarak daha iyi ve inflamasyonun şiddeti ve aktivitesi da daha hafif idi. Sukralfat ve Ranitidin gruplarında inflamasyon daha şiddetli ancak farklılık anlamlı değil idi. Çalışmanın sonuçlan endoskopik ve histopatolojik iyileşme patternlerinin uyumlu olmayabileceğini, endoskopik iyileşmenin gözlenmesinin yeterli olmadığını ve yüksek kaliteli bir histopatolojik iyileşme elde edilene kadar tedavinin sürdürülmesi gerektiğini düşündürmektedir. Kötü histopatolojik iyileşme H.Pylori infeksiyonu ile birlikte görüldüğünden etkin bir iyileşme için bu infeksiyonun da tedavi edilmesi gereklidir. H.pylori pozitif olan hastalarda negatif olanlara göre duodenumun gastrik metaplazisine daha sık rastlanılmaktadır. H.pylorinin eradike edilmesinin histopatolojik iyileşmenin kalitesini artırıp artırmadığını veya H.pylorinin gastrik metaplaziye neden olup olmadığını belirlemek ve yüksek kaliteli histopatolojik iyileşmenin ülser nüksü üzerindeki etkisini ortaya koyabilmek için uzun süreli kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.