Journals / Turkish Journal of Gastroenterology / 2001 / Cilt: 12 - Sayı: 3
Hepatik granülomalı hastaların karaciğer biyopsi örneklerinde polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ile "Mycobacterium tuberculosis" in direkt tayini
- Pages
- 189–195
- DOI
- —
Abstract
Background/aims: In the diagnosis of hepatic tuberculosis, classical laboratory methods (including cultures and direct staining of the acid resistant bacilli) are insufficient. Diagnosis is commonly made by clinical and histological findings and then confirmed by response to antituberculous treatment. In the diagnosis of pulmonary and extra-pulmonary tuberculosis, the use of PCR to detect tuberculous bacilli is being evaluated and some authors consider it a very reliable and sensitive method. However, the use of PCR in the diagnosis of hepatic tuberculosis has not been sufficiently supported by clinical studies. The aim of this study was to assess the sensitivity of this method in demonstrating M. tuberculosis bacilli in liver tissue specimens of hepatic granuloma patients, which were fixed with formalin and imbedded in paraffin blocks. Methods: Thirty-two liver biopsy specimens taken from cases diagnosed with granulomatous hepatitis and fixed with formalin in paraffin blocks were included in the study. The specimens were divided into three groups according to clinical and laboratory findings, histopathological diagnosis of hepatic granuloma and the response to appropriate treatment: Group A (n=12): hepatic granuloma with caseification necrosis (liver tuberculosis), Group B (n=10): noncaseous hepatic granuloma (liver tuberculosis), Group C (n=10) nontuberculous hepatic granuloma patients. All biopsy materials were stained by the Ziehl-Neelsen method and with allocrom stain in a direct search for bacilli and the PCR study was then performed. DNA amplification of M.tuberculosis IS6110 gene was also done by PCR study Results: Direct stains were negative in all specimens. M. tuberculosis gene amplification was found to be positive with the first step PCR method in three (25%) of 12 patients in group A, while with nested PCR, four (33%) of 12 patients in group A, three (30%) of 10 patients in group B and one (10%) of 10 patients in group C were positive. Only seven (32%) of all 22 patients of groups A and B who were diagnosed with tuberculous granulomatous hepatitis had positive PCR tests. In the control group however, only one (10%) of the patients had a positive PCR test. Conclusion: The findings of this study show that in our patient groups, PCR is insufficiently sensitive in diagnosing TB. Possible explanations for this low sensitivity could be that DNA concentrations were low in our specimens that paraffin blocks used contained inhibitors or that the primers used were inappropriate.
Özet
Amaç: Karaciğer tüberkülozunun teşhisinde klasik laboratuvar yöntemlerinin (kültür ve direkt boyama ile aside rezistan basil aranması) duyarlılığı sınırlıdır. Tanı sıklıkla klinik ve histolojik bulgularla konur ve tedaviye alınan cevap ile teyit edilir. Tüberküloz basilini saptamaya yönelik "Polymerase Chain Reaction" (PCR), son yıllarda pulmoner ve ekstrapulmoner tüberküloz tanısında kullanılan ve bazılarınca oldukça güvenilir ve duyarlı bir yöntem olduğu belirtilen bir testtir. Ancak, PCR'ın karaciğer tüberkülozunun teşhisinde kullanımına dair yeterli klinik araştırma mevcut değildir. Yöntem: Bu çalışmada; hepatik granülomalı (granülomatöz hepatitli) hastaların formalin ile fikse edilmiş, parafine gömülü doku örneklerinde M.tuberculosis basilinin gösterilmesi ve bu yöntemin duyarlılığının tespiti amaçlandı. Granülomatöz hepatit tanısı konmuş hastalara ait, formalin ile fikse edilmiş, parafin bloklu 32 karaciğer biyopsi örneği çalışıldı. Örnekler klinik ve laboratuvar bulguları ile hepatik granülomanın histopatolojik tanısı ve tedaviye alınan cevap gözönüne alınarak; Grup A (n=12) kazeifikasyon nekrozlu hepatik granüloma (karaciğer TB), Grup B (n=10) non-kazeöz hepatik granüloma (karaciğer TB), Grup C (n=10) TB dışı hepatik granüloma hastaları olmak üzere üç grupta değerlendirildi. Bu hastaların biyopsi materyelinde; Ziehl Neelsen ve modifiye allocrom boyamaları ile direkt basil arandı ve PCR incelemesi yapıldı. DNA amplifikasyonu, "first step PCR" ve "nested PCR" yöntemleri ile M.tuberculosis IS6110 geni kullanılarak yapıldı. Bulgular: Direkt boyama tüm örneklerde negatif kaldı. M.tuberculosis gen amplifikasyonu; "first step PCR" ile Grup A' da 3/12 (%25) hastada, "nested PCR" ile Grup A' da 4/12 (%33), Grup B' de 3/10 (%30) ve Grup C' de 1/10 (%10) hastada pozitif bulundu. Grup A ve B'de bulunan ve tüberküloza bağlı granülomatöz hepatit tanısı almış toplam 22 hastanın sadece 7'sinde (%32) PCR pozitifliği elde edildi. Buna karşılık kontrol grubunda sadece bir hastada (%10) PCR testi pozitif idi. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, en azından bu hasta grubunda, tüberküloz tanısı için PCR testinin yeterince duyarlı olmadığını göstermektedir. Düşük duyarlılığın olası sebepleri olarak; örneklerdeki DNA konsantrasyonunun azlığı, parafin bloklardaki inhibitörler ve kullanılan primerlerin uygun olmaması gibi faktörler ileri sürülebilir.