Deneysel tıkanma sarılığında beta-glukanın akut akciğer hasarına etkisi

Effect of beta-glucan in lung damage secondary to experimental obstructive jaundice

Hayri ERKOL,Nurettin KAHRAMANSOY,Özgür KORDON,Oktay BÜYÜKAŞIK,Erdinç SERİN,Aysel KÜKNER

Abstract

Background/aims: This study aimed at investigating the protective effects of beta-glucans on the lungs in obstructive jaundice. Methods: In total, five groups -Sham (1), control (2) and treatment groups (3,4,5)- were established; each comprising randomly selected seven Wistar Albino rats. Beta-glucan was given after choleduct ligation in Group 3 while it was given before and after the choleduct ligation in Group 4. As pre-treatment beta-glucan was given before ligation in Group 5. Beta-glucan was administered in a single dose of 50 mg/kg/day by gavage for a ten-day period. Superoxide dismutase, and myeloperoxidase levels in serum; malondialdehyde, lipid hydroxyperoxidase and glutathione levels in lung tissue; lactate dehydrogenase levels in bronchoalveolar lavage fluid were measured. Results: The blood polymorphonuclear leukocytes level was highest in the control group and lower in the sham and treatment groups. Serum superoxide dismutase and tissue glutathione values were significantly higher in Groups 3 and 4 (p≤0.04) whilst Groups 3 and 4 did not differ from each other. In Groups 3 and 4 malondialdehyde, lipid hydroxyperoxidase, and myeloperoxidase values were significantly lower. However, Groups 3 and 4 did not differ for malondialdehyde or lipid hydroxyperoxidase values. Lactate dehydrogenase level in the bronchoalveolar lavage fluid was significantly lower in all of the treatment groups (Groups 3,4,5) (p≤0.008). When compared to the control group, it was observed that lung damage was much more limited in the treatment groups (p<0.001). Conclusion: This study suggests that beta-glucan exhibits protective effect in pulmonary tissue against oxidative damage in obstructive jaundice.

Özet

Amaç: Bu calışmada, beta-glukanın deneysel tıkanma sarılığı modelinde akciğer uzerine koruyucu etkisinin araştırılması amaclandı. Yöntem: Her biri rastgele secilmiş yedi Wistar Albino rattan oluşan, Sham (1), kontrol (2) ve tedavi grupları (3,4,5) olmak uzere toplam beş grup oluşturuldu. Beta-glukan Grup 3e koledok ligasyonundan sonra, Grup 4e ligasyondan once ve sonra verildi. Grup 5e ise on tedavi olarak ligasyondan once verildi. Beta-glukan uygulaması, 50 mg/kg/gun şeklinde tek doz halinde gavaj yoluyla on gun boyunca gercekleştirildi. Serumda superoksit dismutaz, myeloperoksidaz; akciğer dokusunda malondialdehit, lipid hidroperoksidaz, glutatyon; bronkoalveoler lavaj sıvısında laktat dehidrogenaz olcumleri ile histopatolojik değerlendirilme yapıldı. Bulgular: Kan PNL duzeyi, kontrol grubunda en yuksek iken sham ve tedavi gruplarında duşuk idi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında serum superoksit dismutaz ve doku glutatyon duzeyleri Grup 3 ve 4te belirgin yuksek iken (p≤0.04) Grup 3 ile 4 arasında farklılık gozlenmedi. Grup 3 ve 4te malondialdehit, lipid hidroperoksidaz, myeloperoksidaz değerleri belirgin duşuk idi. Bununla birlikte Grup 3 ile 4 arasında malondialdehit ve lipid hidroperoksidaz de.erleri farklı değildi. Bronkoalveoler lavaj sıvısındaki LDL değerleri tum tedavi gruplarında (Grup 3,4,5) anlamlı derecede duşuk idi (p≤0.008). Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında akci. er hasarının tedavi gruplarında oldukca sınırlı olduğu tespit edildi (p<0.001). Sonuç: Bu calışma, tıkanma sarılı.ında betaglukanı n akciğer dokusunda oksidatif hasara karşı koruyucu etkiye sahip olduğunu gostermektedir.