Primer sklerozan kolanjitin endoskopik tedavisi

Erkan PARLAK,Özdal Sedef KURAN,SELÇUK DİŞİBEYAZ,Bahattin ÇİÇEK,Dilek OĞUZ,Burhan ŞAHİN

Abstract

Background/Aims: Dominant stricture of an extrahepatic bile duct is responsible for symptoms and an exacerbation of cholestasis in 15-20% of patients with primary sclerosing cholangitis. The aim of this study was to evaluate the efficacy and safety of endoscopic treatment in this selected patient group. Methods: Retrospectively, we evaluated 16 patients who were treated endoscopically due to elevation of serum biochemical liver tests and symptoms which were attributable to dominant bile duct strictures during the period 1990 to 2003. Symptoms and biochemical liver tests were compared before and after treatment. Results: Sixteen patients underwent a total of 58 therapeutic endoscopic retrograde cholangiopancreatographies (ERCP). Sixteen endoscopic sphincterotomies, 15 balloon dilatations, 6 bougie dilatations, 3 stone/sludge extractions and 8 stentings were performed. Endoscopic therapy was technically successful in all patients (100%). Biochemical liver tests were significantly improved when compared with pretreatment values (p<0.001). Patients have been followed-up without stents except for the patients who had cholangiocarcinoma and cirrhosis at the beginning. Procedure-related early complications occurred in 8.6% of therapeutic endoscopic biliary procedures. There was no mortality due to endoscopic treatment. Two patients whose stents were changed every two to three months had cholangitis due to stenting during 13 stent periods. Four patients whose stents were changed in seven to 10 days developed suppurative cholangitis (total 6 stent periods). Conclusions: Endoscopic therapy of symptomatic dominant strictures in primary sclerosing cholangitis is safe and effective. The cholangitis seen in long-term stenting seems to be solved by short-term stenting.

Özet

Amaç: Primer sklerozan kolanjitli hastaların %15-20’sinde ekstrahepatik safra duktuslarının dominant darlığı semptomlara ve kolestazda alevlenmeye yol açabilir. Bu çalışmanın amacı böyle bir hasta grubunda endoskopik tedavinin etkinlik ve güvenliğini tespit etmektir. 1990-2003 yılları arasında dominant safra duktus darlığı nedeniyle endoskopik tedavi yapılan 10 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. İşlemden önce ve sonraki semptomlar ve serum biyokimyasal karaciğer testleri karşılaştırıldı. Bulgular: Onaltı hastaya 58 terapötik endoskopik retrograt kolanjiopankreatografi işlemi yapıldı. Onaltı sfinkterotomi, 15 balon dilatasyonu, 6 buji dilatasyonu, 3 taş/çamur ekstraksiyonu ve 8 hastaya stent uygulaması yapıldı. Endoskopik tedavi teknik başarı oranı %100’dü. Klinik bulgularda ve biyokimyasal karaciğer testlerinde belirgin gerileme görüldü. (p<0.001). Başlangıçta kolanjiokarsinoma ve sirozu olan hasta dışında hastalar stentsiz izlenmektedir. Erken, işlemle ilgili komplikasyonlar % 8.6 oranında görüldü. Endoskopik tedaviye bağlı herhangi bir mortalite görülmedi. Stenti 2-3 ayda bir değişen hastalarda 13 stent periyodu sırasında 2 hastada kolanjit gelişti. 7-10 günde stenti değişen 4 hastada 6 stent periyodunda süpüratif kolanjit gelişmedi. Sonuç: Primer sklerozan kolanjitte semptomatik dominant striktürlerin endoskopik tedavisi güvenli ve etkilidir. Uzun süreli stentlemede görülen kolanjit probleme kısa süreli stentleme ile çözülmüş gibi görülmektedir.