Larenks kanserinde larengofarengeal reflü

Abstract

Gastropharyngeal or laryngopharyngeal reflux is considered as a factor in various diseases of the larynx and pharynx. The most important consequence of the reflux into the larynx is laryngeal cancer. Methods: In this prospective study the incidence of gastropharyngeal and laryngopharyngeal reflux in 22 patients with untreated laryngeal cancer was investigated with 24-hour, double probe pH measurements. A group of 25 patients with heartburn and dyspepsia complaints in whom esophagogastroscopy revealed no pathology and for whom 24-hour pH measurement was indicated served as a control group. Results: Two of the 22 patients never smoked and two others had quit smoking 16 and 25 years previously. All four of these patients revealed gastropharyngeal reflux. In total, 14 of the laryngeal cancer patients (63.6%) revealed gastropharyngeal reflux. The rate of gastroesophageal reflux was close among the two groups (50% in the cancer group vs 32% in the control group, p>0.05), but the laryngopharyngeal reflux rate was much higher in the cancer group (63.6% of the cancer patients vs 20% in the control group, p: 0.003). Among the reflux-positive patients and the controls, gastroesophageal reflux rate was higher in the supine position in cancer patients (12.10% vs 6.25, p: 0.02). In the upright position, control cases revealed higher rates of gastroesophageal reflux than the cancer patients. Laryngopharyngeal reflux rates were slightly higher in laryngeal cancer patients than the controls in both upright (9.29% vs 7.67%, p: 0.6) and supine positions (4.83% vs 3.50%, p: 0.6). Conclusions: Laryngeal cancer patients and patients with heartburn complaints all have a high rate of gastroesophageal reflux. But cancer patients reveal a higher rate of laryngopharyngeal reflux than the symptomatic patients with normal laryngeal findings.

Özet

Gastrofarengeal veya larengofarengeal reflünün, larenks veya farenksin çeşitli hastalıklarında etken olduğu düşünülmektedir. Larenkse reflünün en önemli sonucunun larenks kanseri olduğu ileri sürülmektedir. Bu çalışmada larenks kanserli olgularda distale ve proksimale patolojik reflü sıklığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Yeni tanı almış 22 larenks kanserli olguda, gastroözofageal ve larengofarengeal reflü, 24 saatlik pH monitorizasyonu ile prospektif olarak araştırılmıştır. Kontrol grubu olarak retrosternal yanma ve dispepsi yakınması ile başvuran ancak özofagogastroduodenoskopileri normal olan 25 olgu alınmıştır. Bu olgulara da 24 saatlik pH monitorizasyonu uygulanmıştır. Bulgular: Larenks kanserli 22 olgunun 2’si daha önceden sigara kullanmamış, 2 olguda 16 ve 25 yıl önce sigarayı bırakmışlardı. Bu 4 olgunun tümünde gastrofarengeal reflü tespit edilmiştir. Larenks kanserli olguların 14’ünde (%63.6) gastrofarengeal reflü saptanmıştır. Gastroözofageal reflü oranı her iki grup arasında benzer iken (kanser grubunda %50, kontrol grubunda %32, p>0.05), larengofarengeal reflü oranı kanser grubunda daha yüksek bulunmuştur (kanser olgularında %63.6, kontrol grubunda %20, p:0.003). Gastroözofageal reflü, larenks kanserli olgularda yatar pozisyonda daha belirgin (%12.10, % 6.25, p<0.05) bulunmuştur. Kontrol olgularında ayakta pozisyonda, gastroözofageal reflü oranı kanser olgularından daha fazla idi. Larengofarengeal reflü oranları, larenks kanserli olgularda hem ayakta (%9.29, %7.67, p:0.6) hem de yatar pozisyonda (%4.83, %3.50) kontrol grubuna göre hafif derecede yüksek bulunmuştur. Sonuç: Larenks kanserli olgularda ve kontrol grubunda gastroözofageal reflü oranları benzerdir. Ancak larenks kanserli olgularda proksimale reflü kontrol grubundan anlamlı derecede fazla bulunmuştur. Sigara kullanmayan olgularda da proksimale reflü tespit edilmesi larenks kanseri etyolojisinde reflünün de rolü olabileceğini düşündürmektedir.