0-6 yaş Türk çocuklarda normal dışkılama paterni, konstipasyon frekansı ve konstipasyona etkili faktörler

Normal defecation pattern, frequency of constipation and factors related to constipation in Turkish children 0-6 years old

Abstract

Background/aims: The aim of this study is to figure out defecation features, constipation frequency, reasons and factors effecting on functional constipation in 0-6 years old children. Material and Methods: This descriptive study had been carried out in Gazi University School of Medicine Pediatric polyclinics between February-June 2007 and 1018 children aged 0-6 years were included. The study comprises data about defecation pattern and prevalence of constipation. Children were divided into five groups according to the age. Their parents were asked to complete a structured questionnaire. Physical examinations, stool frequency according to the age, feeding patterns, age and gender distributions, major complaints and associated factors were all investigated. Results: Among 1018 children there were 526 (51.7%) boys and 492 (48.3%) girls. One hundred ninety five (88.2%) infants were exclusively breastfed, 42 children (17.8%) were getting additional feeding in 0-6 months age group. Forty-eight of 1018 children (4.7%) were diagnosed as constipated. Twenty-eight (58.3%) were male and 20 (41.7%) were female. Parents of the constipated children defined the major complaints with defecation as discomfort (33%), pain (25%), seldom defecation (21%), hard stools (17%) and rectal bleeding (4%). Eighteen parents (37.5%) thought that constipation is related to dietary type. Refraining from school toilet was defined by seven parents (14.6%). Conclusion: Constipation may predict serious organic problems in newborns; however organic problems are not encountered in 95% of bigger children. These cases are described as functional constipation. Dietary factors and refraining from school toilets have to be considered during treatment.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı; 6 yaş aralığındaki çocuklarda dışkılama özellikleri, kabızlık sıklığı ve fonksiyonel kabızlığa etki eden faktörleri araştırmaktır. Yöntem: Bu çalışma, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatri polikliniğine Şubat-Haziran 2007 tarihleri arasında başvuran 0-6 yaş çocuklar dahil edilerek yapılmıştır. Çalışma, çocukların dışkılama düzeni ve kabızlık prevalansı ile ilgili verileri içermektedir. Çocuklar yaşlarına göre 5 gruba ayrılmışlardır. Çocukların ebeveynlerinden yapısal bir anketi cevaplamaları istenmiştir. Fizik muayeneleri yapılmış, dışkılama sıklıkları, beslenme düzenleri, yaş ve cinsiyet dağılımları, başlıca şikayetleri ve kabızlığa etkili faktörler araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 1018 çocuğun 526’sı (%51.7) erkek ve 492’si (%48.3) kız idi. Yüzdoksanbeş infant (%88.2) yalnız anne sütü alırken, 42 infant (%17.8) ek gıda alıyordu. Toplam 48 çocuk (%4.7) kabızlık tanısı aldı. Kabızlık tanısı alan çocukların 28’i (%58.3) erkek ve 20’si (%41.7) kız idi. Kabız çocukların ebeveynleri, ana şikayetleri tanımlarken rahatsızlık hissi (%33), ağrı (%25), seyrek dışkılama (%21), sert dışkı (%17) ve rektal kanama (%4) olarak belirttiler. Onsekiz ebeveyn (%37.5) konstipasyonun diyetle ilişkili olduğunu belirttiler. Okul tuvaletlerinden sakınma 7 ebeveyn (%14.6) tarafından tanımlandı. Sonuç: Kabızlığın, yenidoğanlarda ciddi organik problemlere yol açacağı öngörülmekle birlikte, bu problemlere büyük çocukların %95’inde rastlanmamaktadır. Bu vakalar fonksiyonel kabızlık olarak tanımlanır. Diyetsel faktörler ve okul tuvaletlerinden sakınma konuları tedavide dikkate alınmalıdır.