Tip 2 diyabetik hastalarda Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişki

Association of Helicobacter pylori infection with microalbuminuria in type 2 diabetic patients

Abstract

Background/aims: As default, Helicobacter pylori infection may cause systemic inflammation and vascular endothelial damage. Therefore, it can be assumed that the glomerular damage as a result may lead to an increase in urinary albumin excretion. In this study, this hypothesis was set, and the relationship between Helicobacter pylori infection and microalbuminuria was examined. Methods: Ninety-three patients with type 2 diabetes were included in the study. These patients were divided into two groups as Helicobacter pylori infection-positive (Group 1) or -negative (Group 2). In all infected and non-infected patients, urinary albumin excretion and other parameters were compared. Results: The presence of Helicobacter pylori infection was detected in 53 of 93 diabetic patients (56.98%). Diabetic patients infected by Helicobacter pylori (Group 1; 186.7±24.2 mg/24 h) showed significantly higher microalbuminuria than non-infected patients (Group 2; 131.2±11.6 mg/24 h) (p=0.012). Diabetics infected with Helicobacter pylori had significantly higher inflammation marker levels than non-infected patients (p<0.05). It has been concluded that the relation between microalbuminuria level and Helicobacter pylori infection in diabetics is independent from other study variables. Conclusions: Helicobacter pylori infection, because of the systemic inflammatory response, may play an important role in the progression of diabetic nephropathy or its development. In this study, demonstrating the relationship between Helicobacter pylori infection with diabetic microalbuminuria, due to the small number of patients, is inadequate. Therefore, clinical and molecular studies involving more patients should be supported.

Özet

Amaç: Helikobakter pilori ile oluşan infeksiyonun sistemik inflamasyona ve vasküler endotelyal hasara yol açabilece¤i düşünülmektedir. Bu nedenle, idrarla atılan albumin düzeyindeki artışın bu infeksiyon sonucu meydana gelen glomerular hasara ba¤lı olabilece¤ i varsayılabilir. Bu çalışmada, Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişki bu hipoteze dayanılarak incelendi. Yöntem: Tip 2 diyabetes mellitus tanılı 93 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar Helikobakter pilori infeksiyonu varlı¤ına gore; infekte olanlar (Grup 1) ve olmayanlar (Grup 2) şeklinde iki gruba ayrıldı. Tüm hastalarda idrarla atılan albumin miktarı ile çalışmanın di¤er de¤işkenleri karşılaştırıldı. Bulgular: Diyabetik 93 hastanın 53’ünde (%56.98) Helikobakter pilori infeksiyonu saptandı. ‹nfekte olan diyabetiklerde, infekte olmayanlara gore mikroalbuminüri düzeyinin anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u saptandı (sırasıyla, 186.7±24.2 mg/24h ve 131.2±11.6 mg/24h, p=0.012). Benzer şekilde infekte diyabetiklerde inflamasyon göstergelerinin infekte olmayanlara oranla anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u belirlendi (p<0.05). Diyabetik hastalarda Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişkinin çalışmanın di¤er de¤işkenlerinden ba¤ımsız oldu¤u saptandı. Sonuç: Helikobakter pilori infeksiyonu, oluşturdu¤u sistemik inflamatuvar yanıt nedeniyle, diyabetik nefropatinin gelişmesinde veya ilerlemesinde önemli bir rol oynayabilir. Bu çalışma, diyabetik mikroalbuminüri ile Helikobakter pilori infeksiyonu arasındaki ilişkiyi göstermede, hasta sayısının azlı¤ı nedeniyle yetersizdir. Bu nedenle, daha fazla sayıda hastayı kapsayan klinik ve moleküler çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.