İnefektif özofageal motilite ve gastroözofageal reflü hastalığı gerçekten ilişkili mi?

Ineffective esophageal motility and gastroesophageal reflux disease: A close relationship?

Abstract

Background/aims: An association between ineffective esophageal motility and gastroesophageal reflux disease is already known, but there are also some conflicting data. We evaluated the association between ineffective esophageal motility and gastroesophageal reflux disease in patients who underwent ambulatory pH monitoring for the evaluation of reflux symptoms at Gazi University, Gastroenterology Clinic. Materials and Methods: A total of 239 patients who underwent endoscopy, esophageal manometry and ambulatory 24-h pH monitoring due to reflux symptoms were enrolled. Of them, we selected patients who had normal esophageal motility and ineffective esophageal motility. The endoscopy and ambulatory pH monitoring findings were compared between the two groups. Results: Of the 239 patients who presented with reflux symptoms, pathologic acid reflux or endoscopic esophagitis was found in 114 (48%). Ineffective esophageal motility was found in 18 (16%) in the pathologic reflux group and in 4 (3%) in the functional reflux group (p=0.01). Ambulatory pH, manometric and demographic findings were compared in ineffective esophageal motility and normal motility groups. Lower esophageal sphincter (LES) pressures were lower in the ineffective esophageal motility group (19.7 versus 16.2; p=0.01), and total reflux times in both supine and upright position were higher (10.3 versus 4.9; p=0.01) in the ineffective esophageal motility group. Ineffective esophageal motility patients were older and more obese than normal motility group patients. Conclusions: This study points to a clear association between ineffective esophageal motility and gastroesophageal reflux disease as defined by ambulatory pH monitoring.

Özet

Giriş ve Amaç: İnefektif özofageal motilite ile gastroözofageal reflü hastalığı arasındaki ilişki daha önceki bazı çalışmalarda gösterilmiştir, ancak halen bazı karşıt görüşler de mevcuttur. Biz Gazi Üniversitesi Gastroenteroloji Kliniğine reflü semptomları ile başvuran 24 saatlik pH incelemesi ve özofageal manometrik inceleme yapılan hastalardaki inefektif özofageal motilite ve gastroözofageal reflü hastalığı ilişkisini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Reflü semptomaları ile başvuran özofageal manometri ve 24 saatlik pH incelemesi yapılmış olan 239 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Bu hastalardan 24 saatlik pH incelemesinde patolojik reflü saptananlarla saptanmayanlar motilite bozuklukları yönünden karşılaştırıldı. Ayrıca tüm grupta normal motilitesi olanlar ile inefektif özofageal motilitesi olan olgular demografik özellikleri, reflü şiddeti yönünden karşılaştırıldı. Bulgular: Reflü semptomları ile başvuran 239 hastanın değerlendirmesinde 114 (%48) hastada patolojik asit reflüsü saptandı. Bu grupta inefektif özofageal motilite sıklığı 18 (%16) iken, asit reflüsü saptanmayan grupta 4 (%3) bulundu (p=0.01). Patolojik reflüsü olan grupta en sık görülen motilite bozukluğu inefektif özofageal motilite iken ikinci sıklıkta hipotansif alt özofageal sfinkter gelmekteydi. nefektif özofageal motiliteli hastalar ayrıca incelendiğinde total reflü süreleri hem yatarken hem ayakta yapılan ölçümlerde anlamlı olarak normal motiliteli gruba göre daha yüksekti. Alt özofageal sfinkter basıncı inefektif özofageal motiliteli hasta grubunda daha düşük saptandı (19.7ye karşın 16.2 p=0.01). inefektif özofageal motiliteli hasta grubunun daha yaşlı ve daha obez olduğu tespit edildi. Sonuç: Biz çalışmamızda patolojik asit reflüsü olan hasta grubunda en sık görülen özofageal motilite bozukluğunun inefektif özofageal motilite olduğunu tespit ettik. inefektif özofageal motilitesi olan hastalarda da daha ciddi asit reflüsü olduğunu saptadık. Bizim çalışmamız inefektif özofageal motilite ile gastroözofageal reflü hastalığı arasında açık bir ilişki olduğunu göstermektedir.